Stahlmann - CO2

AFM Records

co2

Oei, dit gaat geen gemakkelijke klus worden voor iemand die (bijna) alles van Rammstein in huis heeft, want het zal moeilijk zijn om objectief te blijven en niet te veel vergelijkingen te trekken. Stahlmann is net als Rammstein een exponent van de Neuen Deutsche Hartheit. Dat betekent dus dat je genadeloze gitaar-rifs kunt verwachten ondersteunt door pompeuze drumslagen en overweldigende synth klanken. Oh ja, en natuurlijk in het Duits gezongen! Tot zover de vergelijkingen, hoop ik.
CO2 is het vierde album van Stahlmann, een project van Martin Soer, die met zijn rauwe, donkere stem verdomd veel op Till Lindemann lijkt (daar gaan we weer!)
De band uit Göttingen met ene Frank op gitaar, Ablaz op de bas en Max achter de drums, maakt al sinds 2008 de - vooral Duitse-podia onveilig. Daarvoor nemen ze eerst een duik in een pot met zilververf, de kleur die inmiddels hun handelsmerk geworden is. Als er sprake is van een schitterend concert dien je dat dan ook relatief te zien.
Voor mij is het de eerste kennismaking met dit viertal, maar ik moet na de eerste draaibeurt van CO2, dat slechts 38 minuten duurt, meteen bekennen dat dit een verdomd goed album is.

Opmerkelijk is hierbij dat Stahlmann andere ritmes mengt met het bekende gestamp van eerder genoemde band, ritmes die je soms met dubstep kunt vergelijken. Nummers als Deutschland Tanzt, Fress Mich en Sadist zullen daarom geen moshpitt veroorzaken maar je eerder tot dansen verleiden.
Over de veelal lugubere teksten wil ik niet te diep in gaan, die gaan voornamelijk over lust door pijn. Titels als Sadist, Die Klinge en Fress Mich zeggen daarbij denk ik wel genoeg.

Die Klinge is sowieso het buitenbeentje van dit lekker wegluisterende album. Dat komt vooral door de vette gitaarsolo die deze industrial ballad naar een hoogtepunt leid, iets wat in dit genre -waar de gitaar voornamelijk voor de snoeiharde riffs gebruikt wordt - zelden voorkomt. Vrijwel alle songs hebben melodramatische, maar tegelijkertijd ook catchy refreinen.

Stahlmann kan met dit album zonder meer wedijveren met die van Rammstein, Eisbrecher en Megaherz. Dat maakt hen niet origineel of vernieuwend maar voor de liefhebbers van dit genre is het wel een must om CO2 aan hun collectie toe te voegen!
Ben je nog niet bekend met dit genre maar wel nieuwsgierig, dan is CO2 van Stahlmann misschien wel het ideale instapmodel!


Je zou natuurlijk ook eerst naar Plasma kunnen luisteren dat als single uitgebracht wordt en op joetoep te vinden is.

Stahlmann