Blueminded – Break The Silence

Blueminded - Break The Silence

001Bluemi 1

 

De stilte rondom de Limburgse formatie Blueminded wordt na 4 jaar eindelijk doorbroken met hun 3e album dat de toepasselijke titel “Break The Silence” meekreeg.
Na hun in 2016 verschenen fenomenale debuut album “Seize The Day” viel de band uiteen. Toch volgde er in 2018 een tweede album (“When Lights Fade”), maar dit was meer een project van Blueminded mastermind Jörgen Koenen en enkele ‘huurlingen’. Die samenwerking beviel zo goed – hetgeen op het album ook te horen was – dat men hierna besloot om toch maar als band verder te gaan. Daarom horen we op “Break The Silence” naast Jörgen (gitaar/backings) weer de vertrouwde stem van Rob Rompen, het tromgeroffel van John Eijkenboom, wordt er stevig aan de bassnaren geplukt door Richard Ritterbeeks, marcheren de vingers van Michiel Hartholt over het toetsenbord en wordt het betere gitaarwerk toevertrouwd aan Björn Koenen (yep, het broertje van). Ook horen we de stemmen van Ron Bormans en Mandy Debruijn in de backings.
De band heeft er de tijd voor genomen maar het resultaat is navenant en men heeft met dit album duidelijk weer stappen gezet.
De eerste aangename verrassing dient zich gelijk al aan met Walk The Line! De invloeden van de eighties zijn gebleven en in dit lekker in het gehoor liggende nummer horen we iets van de sound van U2 – in hun betere dagen – terug.
Ook de tempo wisselingen zijn gebleven zoals in het met een prachtig koortje omlijste We Belong Together.
Iets rustiger gaat het er aan toe op More Than Meets The Eye met fraaie samenzang in de refreinen.
De intro van Fly is een beetje onheilspellend, maar daarna ontwikkelt deze ballad door zijn fraaie opbouw en melodielijnen zich tot een hoogtepunt van dit album.
Met de rust is het gedaan als de sirenes afgaan in het uptempo Too Long, een oorwurm dat het live zeker goed zal doen door zijn opzwepend karakter. Een ander hoogtepunt is het prachtig uitgewerkte Gerry’s Song dat zich kenmerkt door een rustige opbouw, wederom een zeer mooie melodielijn, fraai gitaarspel en last but not least de stem van Rob die hier helemaal tot zijn recht komt.
Bij Why gaat het weer uptempo verder. Het klinkt lekker poppy terwijl je op het daarop volgende - beetje dromerige - Follow You lekker kunt weg zwijmelen.
Bij het midtempo Can’t Wait A Lifetime, dat iets meer op rock gebaseerd is hoor ik in de stem van Rob weer iets van Bono doorklinken. Bij iedere draaibeurt stijgt mijn bewondering voor de geleverde kwaliteit van de songs en dan bedoel ik niet alleen de composities, maar ook de uitvoering en de arrangementen zoals op Fall From The Sky en nog meer op In Dreams te horen is.
Het album eindigt met Break The Silence en daarmee hebben we er bijna een uur progrock van topkwaliteit op zitten. De band heeft weer stappen gezet en zich een eigen, herkenbare sound meester gemaakt. Daartoe heeft de samenwerking met producer Jean-Pierre Kerkhofs – in wiens Artsound Recording Studios deze in eigen beheer opgenomen CD werd opgenomen – zeker bij gedragen.
Voor progrock liefhebbers die na het stoppen van Kayak nog steeds in een diep dal zitten komt er uit het diepe Zuiden hoop, want met Blueminded kunnen zij nog jaren vooruit! Tenminste,...never change a winning team!!!
© Harm Lutke

001Bluemi 2