Vendetta Drive - Vendetta Drive

Captain Organ Records

001vendetta

“Met een scheurende Hammond, loeistrakke drums en smerige gitaren brengt Vendetta Drive een eigenzinnige en explosieve mix van Hard / Southern rock en Blues” staat er in hun persbericht te lezen en dat maken ze gelijk waar bij de eerste tonen van Move waarmee hun naamloze album geopend wordt. Bam! Was dit al een aardige binnenkomer, Sugar Honey doet er nog een kruiwagen boven op en laat je verbluft staan door de lange uithalen van zanger/gitarist Joep Hoebers. De progressieve bluesrock band uit Horst bestaat verder uit Ray Groothuis: Hammond, Rens Coenen: drums en Luc Verdellen: bas. Tot zover de lelijke kerels, maar het oog wil ook wat en daarom werden de Vendetta Diva’s Joan Jacobs en Karin Hoeben aan de band toegevoegd en niet alleen om hun uiterlijk maar ook voor hun goed ontwikkelde stembanden, een win win situatie dus!
Terug naar het album waar zich met My Blues Begins inmiddels de eerste slow blues aandient. Later volgt er met Hit’n Run nog een en dat mag gewaagd genoemd worden want dit kom je tegenwoordig op albums niet gauw tegen. Beide nummers zijn echter van sublieme kwaliteit en weten je te raken! Laatst genoemde track is door zijn opbouw, wisseling van vocalen, spannende solo’s van zowel gitaren en orgel met ruim 7 minuten speelduur zelfs iets aan de korte kant.
Track 4 kreeg de titel Renegade mee, dat ook weer prachtig uitgewerkt is en subtiel gezongen wordt. Het daarop volgende Give It Time is een goede raad die ik graag opvolg om er achter te komen waar men de stijl van deze band zou kunnen plaatsen. Hoewel Vendetta Drive de blues hoog in het vaandel draagt kom ik na meerdere draaibeurten toch uit op een kruising van Deep Purple en DeWolff. Ook bij deze bands is de sound voor een groot deel op de Hammond klanken gebaseerd.
Op Father Time gaat het tempo iets naar beneden en is het wederom genieten van fraai solo werk en backings die op het juiste moment toeslaan.
Na het eerder beschreven Hit’n Run klinkt Pearls Before Swine lekker progressief agressief en blijkt na iedere draaibeurt sterker uit de boxen te komen.
Het album wordt afgesloten met de fraaie akoestische ballad Till We Meet Again dat ook als single uitgebracht is en als video te bewonderen is op de Facebook pagina van de band.
Zelden tref je een debuutalbum aan waar niks op aan te merken valt en als dan ook nog eens alle 9 tracks eigen werken zijn verdient dat niet applaus, maar een ovatie!!
Vendetta Drive is een band om in de gaten te houden want hier gaan we meer van horen! Ik kijk er naar uit!!!
© Harm Lutke

001vendet