Black Hammer Voodoo – The Year Of The Rat

 BHV TYOTR Front cover

Spelen de mannen van Black Hammer Voodoo met de album titel “The Year Of The Rat” in op de huidige actualiteit waarin relschoppen de nieuwe volkssport dreigt te worden, of is het een woordspeling op de hit van Al Stewart “Year Of The Cat”? Die vraag speelde even door mijn hoofd, maar werd meteen verdreven toen de eerste tonen van Free World mijn oren binnen drongen en het me eigenlijk ook niet boeide.
De opener van hun derde album binnen 3 jaar komt lekker binnen gegrooved en is naar mijn mening terecht als single uitgebracht. Op het logge, psychedelische Radioactive Rainmachine wordt je getrakteerd op zowel onheilspellend als lieflijk gitaarspel van Roy van Oost, die later na een sublieme solo nog meer bezwering aan de bijna 6 minuten durende track toevoegt als hij naar zijn dwarsfluit grijpt. Dat Roy van vele markten thuis is hoor je in de intro van de volgende song die ook weer iets met regen te maken heeft. Hoorde ik op Radioactive Rainmachine nog invloeden van zowel Pink Floyd als Jethro Tull, op Another Rainy Day hoor ik in zijn gitaarspel Southern rock klanken doorklinken. Aan Clowns zijn enkele creepy spookhuisgeluiden toegevoegd. Dit gaat duidelijk niet over de Pipo waar een groot deel van onze bevolking mee is opgegroeid. Dit is typisch zo’n song waarmee Black Hammer Voodoo zich van andere bands onderscheidt.
Het trio heeft duidelijk stappen gezet, maar lijkt met de stevige midtempo bluesrocker There's Gonna Be A Revolution even terug te keren naar ‘the early years’. Helemaal niks mis mee, al mis je toch in dit geval wel een snerpende mondharmonica solo van ex bandlid Kim Snelten.
The Year Of The Rat is een heerlijke, rauwe rocker waarbij de vervormde stem van bassist/zanger Michiel van Leeuwen een fraai geheel vormt met de niet vervormde stemmen van Roy en drummer Francesco Libero. Laatst genoemden leggen een stevig fundament onder Enough is Enough dat door zijn new wave invloeden op een album van The Cure niet zou misstaan.
De band blijft verrassen want bij It Don't Mean A Thing tapt men weer uit een geheel ander vaatje en keert de psychedelica weer terug. Die voelt zich ook wel thuis op The King is Here to Stay, een track die bij iedere volgende draaibeurt sterker uit de bus komt. God Is Back In Town is in deze bittere tijden een hoopvolle titel. Dit logge nummer steekt goed in elkaar, maar is met de vorige twee tracks misschien net iets te veel van het goede waar het psychedelica aan gaat. Dat de band hun geluid als “Deep Dark Shit” omschrijft wordt met deze 3 tracks wel duidelijk en het geeft ook aan dat twee derde van de bandnaam goed gekozen is.
Verstopte Michiel zich tot nu toe steeds achter een stem-vervormer, op het akoestische I've Got You durft hij uit de kast te komen en blijkt hij over een best goed in het gehoor liggende stem te beschikken. Ook op deze ballad horen we weer fantastisch gitaarspel van Roy en zorgt de toevoeging van de dwarsfluit voor een extra stukje melancholie.
Op Never Gonna Die komen we voor het eerst slide spel tegen en worden ook de snaren van een banjo beroert. Dat maakt dat dit nummer dat door Southern rock invloeden doorspekt is ook een beetje naar Country neigt en dat klinkt best lekker. Met Make Some Noise tilt de band zijn poot op tegen de wondere wereld van Glamrock en horen we een Gary Glitter-achtige song voorbij komen. Dit is tevens de laatste track van deze merkwaardige, maar des al niet te min uitstekende CD, waarvan alle songs door het duo van Leeuwen/van Oost geschreven werden en die door niemand minder als Pete Maher ( o.a. Rolling Stones, U2, Pixies) gemastered werd.
Met “The Year Of The Rat” plaatst Black Hammer Voodoo zich op een voor Nederlandse begrippen hoog voetstuk!
© Harm Lutke

 bandphoto