• 001
  • 002
  • 004
  • 005
  • 006
  • 007
  • 003
  • 008

C-Blues beleefde een gedenkwaardige jubileum editie!

001C B

Een jaar later als gepland stond de 10e editie van C-Blues op de concert agenda en wel op zaterdagavond 30 oktober 2021.
Stonden bij vorige edities van C-Blues nog 5 of 6 acts op de podia, bij de 10e editie waren dat er door de corona maatregelingen slechts 3. Dit maakte echter van de jubileum editie geen ‘light’ versie, want het programma was gevuld met zwaargewichten uit de Nederlandse bluesscene. Mannen die je geen kunstjes meer hoeft te leren, die jaren aan ervaring in hun bagage meedragen en wiens persoonlijke biografieën weg lezen als een spannend jongensboek. Mannen met een missie, die naar het zuiden des lands opklommen om er in het Cultuurhuis Heerlen een onvergetelijke avond van te maken.


001 C bluesNa de aankondiging door John Hendrix gaan we op reis met het Big Bo Blues Duo (Big Bo en Marco Oonincx), een reis in de geschiedenis die ons o.a. langs de cottonfields voert in de tijd voor dat de blues zijn naam nog moest krijgen. In hun zeer onderhoudende set – waarbij de toevoeging van de bas van Marco een verrijking van de sound vormt – komen tal van stijlen voorbij zoals Piedmont, Ragtime, Spirituals, Gospels en alles waar je blues achter kunt zetten zoals Chicago, Mississippi of Country. Het is variatie troef! Bo sleept altijd een halve muziekwinkel aan gitaren met zich mee en ontpopt zich tijdens het wisselen hiervan als een ware historicus die met interessante anekdotes de songs aan elkaar praat. Daarbij valt meteen op dat wel veel van de originele vertolkers Big, Little, Blind of Fat voor hun naam hadden staan. Dat Big Bo al tal van awards in de wacht heeft gesleept zal niemand verbazen en dat hij dit jaar Nederland mag vertegenwoordigen bij de 37e International Blues Challenge in Memphis vormt de (voorlopige) kers op de taart. De setlist van hun lekker wegluisterende show is terug te vinden in de foto-reportage.

002 C Blues1C-Blues vind al sinds zijn eerste editie plaats op 2 podia en voor de 2e act dient men plaats te nemen in het zaaltje naast het Muziekcafé. Op het grotere podium staat deze avond iets unieks te gebeuren. Speciaal voor de jubileum editie werd The Dutch 'All-Stars' Blues/Roots Band samengesteld, een band die nog nooit eerder gezamenlijk op het podium heeft gestaan. Dat dit een risico met zich meebrengt lijkt uitgesloten want voor Mischa Den Haring (gitaar/zang), Richard van Bergen (gitaar/zang), 'Little Steve' Steven van der Nat (gitaar/zang), Evert Hoedt (saxofoon), Franky Gomes (drums) en initiatiefnemer Bird Stevens (bas) is het menu van deze avond gesneden koek. Ieder bandlid heeft zijn eigen inbreng en dat zorgt voor veel variatie hetgeen de aandacht voortdurend vast houd. De gitaarsolo’s variëren van soepel, sprankelend tot hard en vlijmscherp terwijl de zang hier en daar iets geforceerd over komt. Ach je kunt niet overal goed in zijn en het doet ook niks af aan de prestatie die geleverd werd want die zorgde voor enthousiasme bij het publiek, dus is de missie geslaagd! Ook hun setlist is te vinden in de foto-reportage.

003 C Blues1De tijd vliegt als je het naar je zin hebt en de laatste act dient zich al aan in het Muziekcafé.
Net als de bovengenoemde muzikanten hebben Robbert Fossen en Thomas Toussaint geen introductie meer nodig. Beiden hebben al een aantal Blues Awards op de schoorsteenmantel staan en het einde lijkt nog niet in zicht. Robbert (gitaar/zang) en Thomas (mondharmonica/zang) hebben een voorliefde voor klassieke Chicago Blues hetgeen zij dan ook zo authentiek mogelijk en vol passie ten gehore brengen. Robbert verontschuldigd zich voor zijn roestige stem, maar is blij dat er weer gespeeld kan worden en noemt als enige voordeel aan de pandemie dat hij nog steeds dezelfde snaren van een jaar geleden op de gitaar heeft zitten. De roestige stem geven de songs net nog iets meer diepgang, zoals de prachtige uitvoering van Ain't Nobody Business. Een uitvoering die bij ondergetekende richting kippenvel marcheerde maar verstoord werd door geroezemoes bij de bar. Jammer, dat je dit steeds vaker tegenkomt bij concerten. Op de setlist kon Manish Boy natuurlijk niet ontbreken en daarin liet Thomas zijn instrument scheuren alsof het een kettingzaag betrof.
Helaas schreven de corona regels voor dat het gebouw om 24.00 gesloten diende te zijn en werd er om 23.30 al afgesloten met Rub Me Baby.
Jammer dat de 10e C-Blues editie maar van korte duur was, maar er viel wel heel veel te genieten!!
© Harm Lutke

Meer foto’s zijn geplaatst in een reportage, die je vind door in de Menubalk op Reportages/Pics te klikken.
For more pics click on Reportages/Pics in the menu.