Shagging Ponies - Greatest tITS

shaggPo

Er zijn bands die als cover of tribute-band zo goed zijn dat het de vraagt oproept waarom ze op dit niveau blijven doormodderen. Ook al weet je een tent op de kop te zetten, het moet op den duur toch gaan vervelen om werken van anderen te spelen. Als muzikant wil je je toch blijven ontwikkelen?
Een band die over die kwaliteiten beschikt is Shagging Ponies, waarmee ik vorig jaar voor het eerst kennis maakte tijdens het Summer Live Festival in Schinveld. Met pretoogjes werd mij door diverse bezoekers medegedeeld dat zij zonder meer dé toppers van het festival zouden zijn. Nu is dat natuurlijk een kwestie van smaak en beoordeling, maar damn, wat hadden deze profeten gelijk! Voor een uitzinnig publiek denderde een over de top rock-show over het podium waarbij geen enkel cliché gespaard bleef.

De ambities van de Ponies reiken gelukkig wél verder met als resultaat hun eerste full-cd: “GREATEST tITS”. Gevuld met dertien tracks is dit debuut goed voor bijna drie kwartier vertier!

Net als bij de live shows is het zanger Lou DeScorpio die de meeste aandacht op eist. Zijn soms krijsende stem en manier van zingen lijkt verdomd veel op die van Axl Rose, in zijn beste jaren.
Dat is duidelijk te horen op Living On The Road, het nummer waarmee geopend wordt en dat tevens als clip op joetoep te vinden is.
De humor die hun show zo kenmerkend maakt vindt je op de cd veelal terug in de teksten.
Uranus bijvoorbeeld, is de tweede track en kan je op twee manieren uitspreken. In de tweede variant heeft dit totaal niks met de planeet te maken.
Ook een titel als Johnny's Big Bad Monstercock mag met een knipoog bekeken worden en zo zijn er veel meer dubbelzinnige kwinkslagen. Die zorgden er echter wel voor dat het hoesje van een Parental Advisory Explicit Content stempel voorzien werd.

Maar WTF, op “GREATEST tITS” laten de Ponies horen dat zij een enorme stap voorwaarts gezet hebben met eigen werk, ook al is dat gebaseerd op de muziek van o.a. Guns 'N Roses, Van Halen, Bon Jovi en Mötley Crüe. Maar, dat maakt het ook wel lekker!
Van begin tot eind gaan ze er hard tegen aan zonder enige vorm van subtiliteit of het zou op de onvermijdelijke ballad She Was moeten zijn dat fluitend ingeleid wordt en de 54 seconden durende Educational Song.
Een stevige blues shuffle ontbreekt ook niet met The Sleazy Girl Blues waarna de hel los barst met het met punk invloeden bezaaide Come And Get Some. Dit is ver uit het ruigste nummer van deze cd dat voor de luchtgitaarspelers een regelrecht gevaar is daar een toekomstige tennisarm niet uitgesloten lijkt.
Lou DeScorpio, Dave Gonzo, Paolo Vagino, Dr. Fill en Johnny Bronco (hij werd tijdens de opnames vervangen door Trix Turner) weten wel hoe ze serieus een cd met rafelige rock en humor in elkaar dienen te zetten. Al dienden zij mij wel met een aantal draaibeurten daarvan te overtuigen want hun parodie op hair-bands uit de eighties staat nog steeds op mijn netvlies.

Ik kan alleen maar concluderen dat de Shagging Ponies het cover-band jasje al lang ontgroeit zijn en dat ze met “Greatest tITS” een nieuw paar mouwen aan hun carrière hebben gebreid.

Dat maakt hen voor programmeurs van festivals die als standpunt hebben een band maar eenmalig te boeken ook weer interessant.
Regels zijn er toch om ontregeld te worden?

shaggingP