Ian Tyson - Carnero Vaquero

Stony Plain Records

Tyson

Op deze site zul je niet gauw een recensie over een Country-cd tegen komen, maar dat wil niet zeggen dat ik deze muziek verafschuw. Integendeel, Country is voor mij meer dan een quilty pleasure, maar bij mijn weten vinden er hier in Limburg geen Country-festivals plaats waardoor mijn concert agenda voornamelijk met blues, rock en aanverwante concerten gevuld is. Dat houd dus automatisch in dat je niet weet wat er zich op country gebied allemaal afspeelt. Des te leuker is het als er tussen al het rock geweld eens een Country cd'tje op duikt zoals in dit geval "Carnero Vaquero" van Ian Tyson. Dit is typisch zo'n cd waarbij je na de eerste draaibeurt meteen aan verknocht bent. Het schijfje kent tien songs en daar zit geen ene misser tussen!

De 82 jarige Ian Tyson werd een eeuwigheid geleden bekend met songs als Someday Soon, Summer Wages, Navajo Rug en Four Strong Winds, waarbij de laatste in de versie van Bobby Bare een enorme hit werd.
Country music is misschien een vreemde benaming voor de muziek op deze cd, Western music lijkt de lading beter te dekken, al is dat dan ook weer vreemd daar Ian uit Canada komt, maar goed, daar leven ook cowboys.
Voor Ian betekend "Carnero Vaquero" een comeback na een geslaagde keel operatie die hij moest ondergaan na een zwaar ongeluk. Zijn stem, die ik in eerste instantie op die van Rod McKuen vind lijken (Soldiers Who Want To Be Heroes) klinkt zeer breekbaar en dat geeft de tien songs nog eens een extra dimensie.

Hoe goed hij is blijkt bijvoorbeeld uit Chawnee. Na bijna 2 minuten heeft hij enkel 4x ,Chawnee, where are you tonight, Chawnee, where are you now' gezongen en weet daar een spanningsboog mee te bouwen zonder dat het gevoel ontstaat van: Nu weet ik het wel!
Op deze cd staan heerlijke luisterliedjes die ook de niet Country of Western liefhebber bij de strot zullen grijpen. De songs handelen voornamelijk over het harde labeur van cowboys, zoals Ian zelf ook eens was.
Geen over de top gezang van een als cowboy verklede gladde glibber die waarschijnlijk nog nooit een paard van dichtbij gezien heeft. Nee, dit zijn breekbare liedjes van iemand die al een heel leven achter zich heeft en de wereld waarin hij leeft heeft zien veranderen. Zonder het smartlappen te noemen druipt de weemoed naar deze vervlogen tijden er van af in songs als Cottonwood Canyon en Wolves No Longer Sing.

Je hoort op dit album ook folk invloeden, die op geraffineerde wijze in enkele songs verwerkt zijn.
Dat maakt dat deze cd misschien net iets anders klinkt als een 13 in een dozijn product dat in Nashville dagelijks van de band rolt

iantyson