The Woods – Hurricane (EP)

001the woods

In het nieuwe jaar duikt er gelijk al een nieuwe band op. Nou ja, nieuw? Joris Bos (gitaar/zang), Martijn Drijfhout (bas) en Pieter Dokter (drums) waren al ongeveer 20 beroemd in Groningen en omstreken als het powertrio JeeBee. Met de komst van toetsenist Johan Zielstra vond er ook een naamsverandering plaats en waren The Woods geboren. “Hurricane” is na “Stone Gold” (2019) hun 2e EP en hierop laat de band 6 fraaie door Joris neergepende eigen werken horen. De basis is nog steeds rauwe blues, rock en roots, maar de soul en funk invloeden die Johan Zielstra meebracht zorgden ook voor een verandering in de sound.
Dat Joris een begenadigd gitarist is – Paul Gilbert, Ruben Hoeke en David Hollestelle spraken al eens hun bewondering voor hem uit – laat hij al meteen horen op Broken. Scherpe gitaar en orgel solo’s zijn netjes verdeeld, hetgeen de song ten goede komt. Dit is tevens de eerste track waarop ook gast zangeres Ellen Vos te horen is. Ook op Prettiest Thing en All Again verzorgd zij de backing vocals.
De naar Southern rock neigende 2e track Hurricane duurt 4:15 minuten en werkt gestaag naar een hoogtepunt toe, maar kent dan wel een verrassend einde als na 3:40 de wind gaat liggen.
Prettiest Thing heeft ook alweer een volvet geluid waarbij orgel en gitaar niet voor elkaar willen onderdoen en daardoor behoorlijk tegen de sound van DeWolff aan leunt. Ook hierbij kan ik me niet van het gevoel losmaken dat er veel met knoppen gesleuteld is want in alles hoor ik een live feel.
Op ieder album hoort wel een ballad thuis en dat ontbreekt ook niet op deze EP. Als je in de intro van All Again al enkele op Need Your Love So Bad gelijkende gitaarklanken hoort weet je dat er gevoelige snaren geraakt worden!
Our Love, dat af en toe van tempo veranderd, valt ook al in de categorie songs waar je geen 20 draaibeurten voor nodig hebt om het op de juiste waarde te schatten. De eerder genoemde toevoegingen maken dit stuk studio vlijt toegankelijk voor een breed publiek, maar de rauwe blues liefhebber wordt niet vergeten en krijgt zijn traktatie met One Time Kiss geserveerd.
Na enkele draaibeurten kom ik tot de conclusie dat deze lekker in het gehoor liggende en in eigen beheer opgenomen EP misschien niet meteen een Hurricane te weeg zal brengen– al is er wel al een exemplaar naar Limburg overgewaaid – maar het is wel veel meer dan een aangename kennismaking met een band met groot potentieel!

Een band die live zeker zijn mannetje staat en het verlangen naar het einde van het coronatijdperk nog sterker aanwakkert!
© Harm Lutke

001thewood