Band Over – Butt Delivered!

Band Over 350

Band Over timmert pas enkele jaren aan de weg die met bluesrock geplaveid is en levert met “Butt Delivered” al hun 2e demo cd af. De band afkomstig uit de omgeving van Meerssen is in het zuiden geen onbekende meer en voorziet een groeiend aantal ‘fans’ van lekker in het gehoor liggende ‘Southern Blues’. Dat hoor je ook terug op dit album dat in hun repetitiehok werd opgenomen en in eigen beheer werd uitgebracht. Dat heeft een pluspunt, want je hoort hierdoor ook het speelplezier dat je bij live concerten hoort.
Het album is prettig verdeeld in 5 eigen werken en 5 covers. Math Gerards (vocals), Dylan Gerards (vocals-keyboard), Ed Knarren en Ralph Hoeberechts (gitaren), John – ‘De Baskabouter’ – Hegt (bas-trompet-vocals) en Marc Limpens (drums) hebben daarbij niet voor de gemakkelijkste weg gekozen. Geen Voodoo Chile, Red House, Mojo Workin’ of Hoochie Coochie Man, maar nummers die niet meteen bij iedereen een belletje doen rinkelen, maar wel prima in het geheel van de cd passen.
Als voorbeeld noem ik See That My Grave Is Kept Clean, waarmee gestart wordt. Dat is niet de versie van Blind Lemon Jefferson, dat ook al eens door Bob Dylan, Mavis Staples en B.B.King gecoverd werd, maar een shuffle van James Solberg met een compleet andere tekst. Drinking Song - een eigen werk – sluit hier lekker op aan.
Het leuke aan deze band is dat ze over twee verschillende stemmen beschikken. Aan de ene kant is dat de ietwat doorleefde stem van Math Gerards en aan de andere kant die van dochterlief Dylan, die over het algemeen fris en fruitig klinkt maar ook – waar dat nodig is – zwoel kan klinken. Bij Keep It Coming maakt Dylan voor het eerst haar opwachting. Dit ook weer eigen werk met verschillende tempowisselingen lijkt haar op het lijf geschreven en groeit na iedere draaibeurt.
Het origineel is van Chick Willis en zou je in de categorie soul kunnen plaatsen maar bij Stoop Down Baby ging de voorkeur van Band Over toch uit naar de funky versie van Poppa Chubby.
Eén van de hoogte punten is het ingetogen door Dylan gezongen en van prachtig akoestisch gitaarwerk voorziene Oh Lord. Verrassend is de toevoeging van een trompet met geluiddemper die dit eigen werk een heel aparte sfeer geeft.
Iets ruiger gaat het verder met de Walter Trout cover Saw My Mama Cryin’ waarbij de gitaristen beurtelings soleren, een niet te versmaden hapje voor de gitaarliefhebber!
Bij Regenblues zie je de bui al hangen, dit moet wel een slowblues zijn. In het Limburgs gezongen is dit terecht een vreemde eend in de bijt, maar door zijn fraaie bewerking ook weer een track die niet op dit fascinerende album mocht ontbreken.
Joe Bonamassa is op dit album met I Got All Yo Need en The Ballad Of John Henry met 2 songs vertegenwoordigd, waarbij de laatste door een dubbele gitaarsolo en door Dylan gezongen toch wel een andere uitvoering krijgt.
Ook met Close The Door levert de band weer knap eigen werk af en laten zij horen dat ze het echt niet nodig hebben om op covers terug te vallen, ook al worden ze door hen prima vertolkt. Deze afsluiter wordt toepasselijk beëindigd met het geluid van een dicht gesmeten deur.
Hoewel het geen live CD betreft geeft dit door Luc Schmeets afgemixte en gemasterde album je wel het gevoel dat de band in je woonkamer speelt. Aanrader!!!!!
© Harm Lutke

Band Over 700