Richard Townend &The Moscow Bosscats – Live In Moscow

lim 01

Na de eerder dit jaar verschenen cd “Ticket To Memphis” verrast de Britse singer/songwriter/gitarist Richard Townend de liefhebbers van het betere Americana/blues-werk opnieuw met een cd.
Live In Moscow” is een cd die min of meer door toeval ontstaan is. Voor enkele gigs in Moskou liet Richard Townend vorig jaar zijn Mighty Bosscats thuis en stuurde hij een aantal van zijn 11 albums naar promotor Boris Litvintsev (een Russische variant van Johan Derksen), zodat zijn Russische begeleiders de nummers konden instuderen. Mikhail Danilov–lap-slide en percussie, Anton Ilyin–toetsen, Dennis Nazarov–bas en Danila Lentsi–drums voelden Richard’s muziek zo goed aan, dat je bij het luisteren naar deze cd het gevoel krijgt dat hier een band staat die al jaren met elkaar speelt. Van de show in het Rhythm and Blues Café werden door Victor Golubev ‘voor de lol’ (stiekem?) opnames gemaakt die Richard een jaar later in zijn bezit kreeg. De kwaliteit hiervan bleek zo goed te zijn dat Richard naar producer/mixer David Booth spurtte, die maar weinig met de schuifjes en knopjes hoefde te spelen om hiervan een album met 17 songs te laten persen.
Na een korte Russische intro dient zich met Faultline al de eerste verrassing aan: Wat een geweldig zuiver geluid! Liefhebbers van Knopfler-achtig gitaarspel zullen hierbij hun oren spitsen en dat zal niet de enige keer zijn. De cd staat bol van Americana, blues en ander, vooral prettig in het gehoor liggend materiaal zoals bijvoorbeeld de oorwurm I Need A Friend. In Ticket Of Live pakt lap-slide virtuoos Mikail Danilov zijn ‘minutes of fame’ middels een prachtige solo. Voordat er even gepauzeerd wordt volgt het rustige Wrong Road, dat wel enkele harde bluesrock fragmenten bevat en stijgt de bewondering voor de muzikanten nog meer.
Van de pauze heb je op een live-cd geen last dus gaat het gezelschap vrolijk verder met The Blues waarin het orgel van Anton Ilyin domineert naast weer fraai gitaarwerk van Richard en Mikhail. Richard schreef alle songs zelf, maar dat Mark Knopfler een inspiratie-bron vormde hoor je ook weer op She’s Gone terug, prachtig!
Richard blijkt een briljante componist te zijn (11 albums) want alle songs - soms erg verschillend van stijl– doen niet voor elkaar onder en dat maakt het luisteren tot een aangename bezigheid. Soms dien je alles uit je handen te laten vallen om optimaal te kunnen genieten van een kwetsbare song als Remember, afkomstig van “Ticket To Memphis”. De voetjes mogen hierna van de vloer op de uptempo Chicago blues My Baby Left Me, een nummer dat de pan uit swingt. Het fraaie All Falling Down is iets rustiger en vormt een aanloopje naar het rockende Devil Inside. Met Plenty Of Time komt er een einde aan een in mijn ogen (en oren) grandioze, verrassend goede live registratie van een concert waar nu eens niets op aan te merken valt en stel ik mezelf opnieuw de vraag: ,,Waarom hebben wij hier in Nederland nog nooit van Richard Townend gehoord?”
Hopelijk komt daar snel verandering in!
© Harm Lutke

lim 02