Maidstone – The Tree of Life.

Marista Records

001maidstone
Na het ter ziele gaan van (Nederlandse) ‘All Girls Rockbands’ als Bad Candy en The Riplets – alweer een jaartje of vijftien geleden – lijkt het wel alsof rock-chicks tot een uitstervend ras behoren. Okay, we hebben nog wel een band als Luminize, maar die richten zich meer op pop muziek. De situatie is blijkbaar zo nijpend dat de Dolly Dots het plan opgevat hadden om weer te gaan optreden. Voorwaar een nobel streven, doch nu is er uit het niets Maidstone en kunnen die plannen samen met de aangeschafte portie Botox de ijskast in, kan de personal trainer met vakantie en een streng dieet is niet meer nodig. Kortom, geniet van de oude dag dames, het is jullie gegund!!
Maidstone dus. Een vijftal knapperige meiden die een al even knapperig geluid naar voren brengen zoals op hun eerste cd “The Tree Of Life” te horen valt. Dat ze uit het niets komen is lichtelijk overdreven want Renée van Rooij (lead zang), Moniek Roeloffs (gitaar en zang), Judith Overbosch (bas en zang) en de zusjes Nadja Geskus (drums en zang) en Myriam Geskus (gitaar) maakten onder een andere naam de omgeving van Utrecht al een tijdje onveilig. Na de overstap naar een steviger muziek genre, was het ook tijd om de naam te veranderen, een naam die beter bij hen paste.
Aan “The Tree of Life” groeien 13 loten die vooral pure rock uitademen.
Met Demon’s Speed is de eerste verrassing een feit, het zit knap in elkaar en raast voorbij, maar heeft ook door een tempo wisseling een klein rustpuntje. Inside My World had iets meer draaibeurten nodig om tot een van mijn favorieten uit te groeien. Het bevat een fraaie gitaarsolo en de backing vocalisten worden flink aan het werk gezet.
Backbone zit iets ingewikkelder in elkaar en wordt afgelost door The Road, dat je dan wel weer meteen bij de kladden pakt. Ook in We Haven’t Met Yet zit een verrassing ingebouwd, want dat gaat nog even door als je denkt dat het al afgelopen is. De band houd ervan om tempowisselingen in te bouwen hetgeen op het volgende Humphrey, A Million Voices en Under Construction ook waarneembaar is. Met een Gary Moore-achtige solo wordt de titeltrack geopend en zijn we bij een ballad aangeland. Met eerder genoemde ingrediënten zijn ook de resterende songs opgebouwd, dus kan men zeggen dat je met “TheTree of Life” een zowel vinnig rockend als catchy album in huis hebt gehaald.
Een ‘All Girls Rockband’ is voor de oortjes misschien weer even wennen omdat de rockscene voornamelijk een mannen aangelegenheid is, maar Maidstone kan met velen wedijveren. In den beginne denk je nog dat “The Tree of Life” niet groter als een Bonsai is, maar gaandeweg groeit ie bij iedere draaibeurt. Bij een goede verzorging (lees airplay) zou ie wel eens kunnen uitgroeien tot een woudreus!
© Harm Lutke

001Maidstone