U.D.O. – Steelfactory

A.F.M. Records

UDO 325

Ken je dat, dat je na maanden zoeken een cd in de verkeerde hoes aantreft? Zo verging het mij met “Steelfactory”, de toen nieuwe cd van U.D.O.
Net als je op het punt staat de inleiding van de recensie weg te gooien duikt deze cd weer op en is het zonde om er geen aandacht meer aan te besteden, want het is wél U.D.O.! Bij deze dus:

Sommige bands zijn niet kapot te krijgen!
U.D.O., de band van de ‘German Tank’ – zoals Udo Dirkschneider door zijn talrijke fans genoemd wordt - is in revisie geweest en heeft enkele aanpassingen moeten maken. Dat heeft er toe geleid dat gitarist Kasperi Heikkinen uit de band verwijderd is en Andrey Smirnov nu in zijn eentje de solo’s afvuurt. Verder bouwt Udo’s zoon Sven Dirkschneider nu achter de drums zijn pensioen op in de band van de paps en kwam bassist Fitty Wienhold met glans door de keuring van de TÜV (de Duitse variant van onze RDW) heen. Udo zelf heeft op 66 jarige leeftijd nog niks aan kracht ingeboet en krijst nog steeds zijn longen uit zijn vierkante lijf. De ‘Tank ‘kan dus weer met U.D.O. de weg op nadat er in de “Steelfactory” 11stuks nieuwe munitie ingeslagen werd.
Als eerste rolde daar Tonque Reaper van de band en daarmee lijkt de toon voor de rest van de cd gezet. Het klinkt weer als van ouds en ik denk dat de fans het ook niet anders zouden willen.
De heer Dirkschneider heeft zich vooral door zichzelf laten inspireren waardoor meerdere songs een Aha-erlebnis oproepen. Living For Tonight – dat nog uit zijn Accept periode stamt – komt bijvoorbeeld met een andere tekst voorbij in Make The Move, maar een kniesoor die daar aanstoot van neemt. Wat me wel opvalt is dat er meer plaats is voor stukken gesproken tekst waarin zijn Duitse afkomst duidelijk hoorbaar is.
Het enige minpuntje op deze genietbare ‘old school metal’ cd is de afsluiter The Way, een ballad, die voor iemand die 66 jaar geleden krijsend ter wereld kwam en zijn stembanden daarop trainde niet echt op het lijf geschreven is.
Dat maakt het wel makkelijker om snellere nummers als Tongue Reaper, Rising High, Eraser en de mid-tempo oorwurm In The Heat Of The Night als ‘hoogtepunten’ aan te duiden.

© Harm Lutke

UDO 625