Death Star Discotheque – Death Star Discotheque

DSD 325

Death Star Discotheque is het nieuwe project van “Ik kan niet stilzitten muziek activist” Michel Geelen, die in Eugene Broeren (gitaar) en Roelof van Driel (drums) 2 partners in crime vond om alternatieve Indie muziek vanaf de jaren 80 tot heden een eigenwijs hip geluid te geven.
Eugene en Roelof zijn niet van onbesproken gedrag want zij stonden Michel al terzijde in The Galactic Lo-Fi Orchestra.
Deze hernieuwde samenwerking resulteerde in een titelloze debuut EP waar de energie letterlijk en figuurlijk van af spat. 5 nummers worden er door heen gejast en geven je als luisteraar het gevoel alsof je in een achtbaan met haperende remmen zit.
Was ik al onder de indruk van bovengenoemde band, bij DSD is het ADHD gehalte nog meer op geschroefd en krijg je medelijden met de instrumenten.
Wel sympathiek van de band dat ze je met het redelijk snelle Faster even aan hun stijl laten wennen, om daarna met Photo veel ‘faster’ toe te slaan. Iets genadiger komen je oren er af als Again op gestart wordt en er door het nummer heen een aardig gitaar riedeltje te ontdekken valt. Met Wasted treed er een soort gewenning aan het energieke geluid op en sta je er niet meer van te kijken dat Falling in hetzelfde strakke tempo voorbij dendert.
Net als je oren door de koptelefoon verwarmd zijn, spuwt de player de cd alweer uit. Het ritje in de achtbaan duurt namelijk nog geen 13 minuten, maar is overtuigend genoeg om dit olijke trio op mijn “Must see” lijst te plaatsen.
Die gelegenheid zal zich ongetwijfeld voordoen, want deze EP die in maart uit kwam heeft de band nu al een volle agenda bezorgt.
© Harm Lutke

DSD 625