Terrafyght - Beneath

RVP Records

cover terrafyght-a

Wat doen de Nederlandse bands het dit jaar toch goed. Steeds meer bands steken hun neus aan het venster en voelen zich rijp genoeg om een cd uit te brengen. En, …..dat blijken vaak verrassend goede producties te zijn!
Neem nu het album “Beneath” van Terrafyght, een album dat alleen al door zijn ruige art-work opvalt.
Als zuiderling ben ik er trots op dat we hier weer met een Limburgse band te maken hebben die hun debuut album presenteert. Okay, ze brachten in 2014 de demo “Superstorm” al uit – waarvan overigens geen nummers terug vinden zijn op “Beneath” - maar dit is hun eerste volwaardige album.
Chris Coenen (vocals, gitaar), Pat Waltmans (gitaar), Joep Beckers (drums) en Maurice Brouwers (bas), zijn 4 oude rotten die hun sporen bij diverse (top)bands verdient hebben zonder dat op hen 4 tinten grijs van toepassing zijn. Nee, het zijn 4 ervaren muzikanten die al op vrij jonge leeftijd de mogelijkheden van hun instrumenten ontdekten en en zich steeds verder ontwikkelden. Dat levert snedig gitaarwerk op met vlijmscherpe solo’s, soms meerstemmige zang en resulteert in een meer dan solide ritme sectie.
Die ontwikkeling hoor je ook terug op “Beneath”, al zullen Bound For Glory, The Human Contribution en Shoot For The Moon bewust met een eighties sausje zijn overgoten, gewoon omdat dat lekker spelen is! Je hoort er invloeden van o.a. Whitesnake en Thin Lizzy in terug en dat zal vooral de oudere rockers deugd doen. Mochten deze songs pakweg 35 jaar eerder zijn uitgebracht, zouden zij – zoals de ballad Enstranged – misschien de songs van eerder genoemde bands concurrentie aangedaan hebben.
Gaven de eerste nummers je nog een soort déjà vu-gevoel, naarmate het album vordert komen hedendaagse invloeden naar voren en blijkt het viertal naast melodieuze hardrock, ook niet vies te zijn van wat progressiever werk. Vooral het instrumentale Driven en het ruige My Vendetta (inclusief grunts) zijn daarbij het vernoemen waard. Dat de band door hun rauwe maar toch catchy sound een breed publiek trekt lijkt me logisch. Bij de op stapel staande concerten zullen dan ook wel enkele generaties vertegenwoordigd zijn.

Resumerend kan ik na een aantal draaibeurten vaststellen dat de 11 songs op “Beneath” on-Nederlands goed klinken!
Zou beroeps-mopperraar Van Rossum dan toch gelijk hebben met zijn stelling dat Limburg er maar wat bij hangt en eigenlijk geen Nederland is?

Terrafyght 625