U.D.O.

  • U.D.O. 380a

    Na het terug vinden van de reportage van Status Quo dook ook deze reportage van U.D.O. op.
    Op zondag 26-01-2014 bezocht de vierkante ex-brulboei van Accept, die inmiddels alweer 31 jaar eigenaar van zijn eigen band U.D.O. is, samen met de Finse gitarist Kasperi Heikkinen, de Russische snarenatleet Andrey Smirnov, bassist Fitty Wienhold, drummer Francesco Jovino en toetsenist Uli Koellner The Rocktemple in Kerkrade. Ook dit was een legendarisch concert want het betrof het allerlaatste concert in The Rocktemple waar zo ongeveer de complete elite van de – vooral - Duitse Rock en Metal-scene gespeeld heeft. Memories, memories!!!

    Aangezien de datum de volgorde van plaatsing bepaald is deze reportage op de laatste pagina van de rubriek Reportages/Pics te vinden.

    For more pics click on Reportages/Pics in the menu.

  • A.F.M. Records

    UDO 325

    Ken je dat, dat je na maanden zoeken een cd in de verkeerde hoes aantreft? Zo verging het mij met “Steelfactory”, de toen nieuwe cd van U.D.O.
    Net als je op het punt staat de inleiding van de recensie weg te gooien duikt deze cd weer op en is het zonde om er geen aandacht meer aan te besteden, want het is wél U.D.O.! Bij deze dus:

    Sommige bands zijn niet kapot te krijgen!
    U.D.O., de band van de ‘German Tank’ – zoals Udo Dirkschneider door zijn talrijke fans genoemd wordt - is in revisie geweest en heeft enkele aanpassingen moeten maken. Dat heeft er toe geleid dat gitarist Kasperi Heikkinen uit de band verwijderd is en Andrey Smirnov nu in zijn eentje de solo’s afvuurt. Verder bouwt Udo’s zoon Sven Dirkschneider nu achter de drums zijn pensioen op in de band van de paps en kwam bassist Fitty Wienhold met glans door de keuring van de TÜV (de Duitse variant van onze RDW) heen. Udo zelf heeft op 66 jarige leeftijd nog niks aan kracht ingeboet en krijst nog steeds zijn longen uit zijn vierkante lijf. De ‘Tank ‘kan dus weer met U.D.O. de weg op nadat er in de “Steelfactory” 11 stuks nieuwe munitie ingeslagen werd.
    Als eerste rolde daar Tonque Reaper van de band en daarmee lijkt de toon voor de rest van de cd gezet. Het klinkt weer als van ouds en ik denk dat de fans het ook niet anders zouden willen.
    De heer Dirkschneider heeft zich vooral door zichzelf laten inspireren waardoor meerdere songs een Aha-erlebnis oproepen. Living For Tonight – dat nog uit zijn Accept periode stamt – komt bijvoorbeeld met een andere tekst voorbij in Make The Move, maar een kniesoor die daar aanstoot van neemt. Wat me wel opvalt is dat er meer plaats is voor stukken gesproken tekst waarin zijn Duitse afkomst duidelijk hoorbaar is.
    Het enige minpuntje op deze genietbare ‘old school metal’ cd is de afsluiter The Way, een ballad, die voor iemand die 66 jaar geleden krijsend ter wereld kwam en zijn stembanden daarop trainde niet echt op het lijf geschreven is.
    Dat maakt het wel makkelijker om snellere nummers als Tongue Reaper, Rising High, Eraser en de mid-tempo oorwurm In The Heat Of The Night als ‘hoogtepunten’ aan te duiden.

    © Harm Lutke

    UDO 625

     

  • 001udo kop

    Op woensdag 18 december wipte de Duitse Metal-legende Udo Dirkschneider even de grens over voor een concert in poppodium NIEUWE NOR te Heerlen. In het verleden vond er telkens als er een Duitse band van naam op het podium stond een kleine invasie van de oosterburen plaats en was Duits die avond de voertaal. Dat viel dit keer wel mee en waren het vooral Belgische fans die waarschijnlijk met een bus naar Heerlen waren afgereisd. Het boegbeeld van de Duitse metal heeft in heel Europa fans en is bezig aan zijn ‘SteelfactoryWorld Tour 2019’ ter promotie van zijn alweer 16e album “Steelfactory”.