Emlee Johansson

  • Thundermother – Heatwave

    AFM Records

    TM350

    Thundermother don't just play Rock'n'Roll. Thundermother are Rock'n'Roll!
    Zo, die zit! Het is natuurlijk een mening die de Zweedse all girls rockband zichzelf aangepraat heeft, maar waar rook is is vuur. Na het luisteren van hun nieuwe album "Heatwave" kan ik alleen maar concluderen dat ze niet hebben overdreven. Vooruit, ook nog even een citaat uit het bijgeleverde persbericht dat ik samen met hun nieuwe album mocht ontvangen: “Thundermother zal over je heen komen als een geluid hittegolf! We vegen je weg met onze geluidsenergie. En ons doel is niets minder dan Rock'n'Roll World Domination! "
    Na het Nederlandse Maidstone wordt het uitzicht op het podium dus weer verrijkt met vrouwelijk schoon en eerlijk gezegd zie ik liever vrouwen met lang haar dan lelijke kerels!
    De band werd in 2010 opgericht en onderging diverse line-ups totdat in 2017 de huidige samenstelling tot stand kwam. Dit is een clubje geworden waarin elk bandlid bij de teksten, muziek en arrangementen betrokken is.
    “Heatwave” is een bijzonder sterk album geworden waarin Filippa Nässil – gitaren, Guernica Mancini – vocals, Majsan Lindberg – bas en Emlee Johansson – drums zich in 13 tracks van hun beste kant laten zien. Al vanaf de opener wordt je geboeid door ruige rock, niet in de laatste plaats door de met schuurpapier bewerkte stembanden van Guernica.
    Ergens roept Thundermother bij mij vergelijkingen op met onze eigen Dirty Denims die ook al zo energiek te keer kunnen gaan. Spelen zij in de ABBA samenstelling, het Zweedse gezelschap duld geen mannelijke inbreng!
    Ik heb eigenlijk geen zin om met vergelijkingen te strooien, want de receptuur voor hun sound bevat een onsje van dit en een pondje van dat. Maar als je vind dat dames als Pink en Pat Benater af en toe op om de hoek komen kijken, zal ik dat niet tegenspreken. Op Back In ‘76 weet de band de sound van laatst genoemde en die van die tijd prima te vangen.
    Dat nummers als Dog From Hell, Heat Wave, Free Our Selves en Ghosts een hoog AC/DC gehalte hebben, ook daar kun je niet omheen en dat de intro van Purple Sky raakvlakken met Purple Haze vertoond maakt dan ook niks meer uit.
    Over het algemeen bevatten alle songs een aanstekelijk deuntje, maar degene die het meest blijft hangen is Driving In Style. Tussen al het rock geweld zit met Sleep ook een ballad met viooltjes verstopt, maar deze is dermate fraai van opbouw dat je er niet bij in slaap valt.
    Het album in totaliteit en de band klinken knapperig, krokant, fris en vervelen geen moment.

    Kortom, “Heat Wave” is een album dat bij fans van bovengenoemde bands een plaatsje in de platenkast verdiend, maar ook liefhebbers van rock 'n roll, blues, punk en heavy metal zal bekoren!
    Yep, Thundermother don't just play Rock'n’Roll. Thundermother are Rock'n'Roll!
    © Harm Lutke

    TM650

     

     

  • Thundermother knettert in de ‘Rockfabrik’.

    001thunderm

    Er zijn cd’s die je bij de eerste draaibeurt meteen bij de lurven grijpen. Zo een is “Heatwave” van de Zweedse female-rockband Thundermother. Dat wekt meteen het verlangen om ze eens live te zien, maar ja Zweden ligt niet naast de deur en in corona-tijd is de kans dat een band gaat toeren heel miniem. Maar, de wonderen zijn de wereld niet uit. Thundermother heeft lak aan corona en toert op het moment van schrijven gewoon door Duitsland. Ondergetekende greep deze kans met beide handen aan en wipte de grens over om dit viertal (corona-proof) in de Rockfabrik te Übach-Palenberg te aanschouwen.