Bluesrock Festival Tegelen

  • Bluesrock Festival

  • Dede Priest @ Bluesrock Festival Tegelen

  • Kenny Neal @ Bluesrock Festival Tegelen

  • Vendetta Drive @ Bluesrock Festival Tegelen

  • Fantastische 35e editie van Bluesrock Festival Tegelen.

    166BRT

    Al 35 jaar lang staat de zaterdag van het eerste weekend van september omcirkelt op de kalender van menig bluesliefhebber. Om dit te vieren pakte de organisatie van het Bluesrock Fesival Tegelen (buro Pinkpop) eens goed uit, met op het affiche een viertal bands waar menigeen al apart een ticket voor zou kopen.

  • Special: Live stream Jay Nowicki – Sunday Smokes N Chicken

    001Perp kop 

    Momenteel wordt je op Internet en Facebook pagina's bedolven onder de live-streams en hoef je je als muziekliefhebber niet te vervelen. Net als op een festival krijg je echter ook een overkill en wordt je ook kritisch, dus ga je op zoek naar een stream die zich van de anderen onderscheidt. Toen ik het net afstruinde voor bruikbare live streams (een mens moet toch wat in deze rare tijd) kwam ik via via terecht bij Jay Nowicki van de Canadese band The Perpetrators. Voor mij een stukje prettige nostalgie, want ik was erbij toen hij met zijn band in 2013 het podium van het Bluesrock Festival Tegelen onveilig maakte. Het was toen moeilijk stilstaan op hun aanstekelijke muziek, die een mix is van bluesrock met een hoog rock ‘n roll gehalte.

  • Special: Reportage Dede Priest & Johnny Clark’s Outlaws op Bluesrock Festival Tegelen

    027dd

    Op de 36e editie van het Bluesrock Festival in Tegelen wisten Dede Priest & Johnny Clark’s Outlaws het publiek te boeien met een niet alledaagse combinatie van Blues, Rock, Soul, Gospel, Folk en Country. Als na 57 minuten de laatste song wordt aangekondigd en je het gevoel hebt van “ nu al? “, dan weet je dat je genoten hebt!
    Een uitgebreide foto-reportage van deze cross-over band is geplaatst in de categorie Reportages/Pics (zie menubalk).
    Click in the Menu on Reportages/Pics for more pics!

  • Special: Reportage Kenny Neal op Bluesrock Festival Tegelen

    01Kenny

    Kenny Neal mag met recht wel “de ontdekking van van de dag” op het Bluesrock Festival Tegelen genoemd worden! Deze Amerikaanse multi-instrumentalist gaf niet alleen een staaltje van zijn kunnen op gitaar en mondharmonica, maar bespeelde ook het voltallige publiek. Een rondje publiek hebben we vaker meegemaakt in De Doolhof, maar ca 1400 man aan het meezingen krijgen mag wel uniek genoemd worden. Waar zijn de jongens van het Guinnes Book als je ze nodig hebt?
    Ook van hem en zij band is een extra reportage geplaatst in de categorie Reportages/Pics!
    Click in the Menu on Reportages/Pics for more pics!

  • Special: Reportage Vendetta Drive op Bluesrock Festival Tegelen

    030vd

    De 36e aflevering van het Bluesrock Festival in Tegelen werd dit jaar geopend door Vendetta Drive, waarmee de eerste verrassing een feit was. Versterkt met een blazers-sectie en 2 achtergrond zangeressen werd Tegelen wakker geschud met een geraffineerde mix van Southern rock, Blues, Americana en een scheut Hardrock. Hoewel nog jong in hun bestaan is deze band uit Horst rijp voor de grotere festivals en zullen we ze zeker volgend jaar nog vaak terug zien!
    Een 30 tal foto’ s van dit optreden is terug te vinden in de categorie Reportages/Pics (zie menubalk).
    Click in the Menu on Reportages/Pics for more pics!

  • The Cards – The Cards

    the cards 325

    Jeetje, wat verschijnen er dit jaar veel debuut-cd’s op de markt. Heel Holland bakt en de rest van Nederland lijkt muziek te maken. Dat is natuurlijk wel positief (al bakken enkelen er niets van!), het verrijkt het muzieklandschap en zorgt voor afwisseling.
    Een van de bands waarbij de positiviteitsmeter de goede kant uitslaat zijn The Cards, een internationaal classic rock/bluesrock trio, dat zojuist hun debuut-cd "The Cards" heeft uitgebracht.
    Persoonlijk heb ik buiten menu-kaarten niks met andere kaarten, ken het spel niet en kan – afgaande op de scheldpartijen die ik in de schaft keet moest aanhoren – me niet voorstellen dat dit gezellig is. Wat wel gezellig is – al is dat niet het juiste woord – is de muziek van dit trio dat veel indruk maakt.
    Die muziek lijkt een guilty pleasure te zijn voor de muzikanten die hun boterhammen in totaal andere genres verdienen. Paul Quinn (UK) bespeelt op deze cd de gitaar en harmonica, maar komt als gitarist bij Saxon uit het “New Wave of British Metal” circuit. Harrisson Young (USA) speelt de bas en keys, maar is een zanger en multi-instrumentalist die vooral zijn sporen in de Jazz verdient heeft, maar ook samenwerkte met bands als DORO en U.D.O. De drums worden geroerd door Koen Herfst (NL) die vooral bekend werd door zijn drumwerk met DJ Armin van Buuren, maar daar voor ook al bij Epica, I CHAOS en After Forever op de drumkruk zat. Drie verschillende achtergronden dus, maar met dezelfde guilty pleasure.
    Met No Soul wordt er stevig geopend met goed ontwikkelde bluesrock dat hier en daar een psychedelisch randje bevat en abrupt eindigt. Vrijwel direct daarna volgt Bandit On The Run dat toch een iets mindere drive heeft. Op Rock And Roll Rocketship gaat het tempo nog iets verder naar beneden en is er sprake van een ballad waarbij vooral de goed op elkaar afgestemde backings je oren strelen. Aan variatie is er op deze cd geen gebrek, want The Process wordt met een vrolijk fluitje ingeluid. Dit fluitje en de alweer prachtige backings zetten je op het verkeerde been, want dit schitterend opgebouwde nummer heeft in het middenstuk een ruige uitschieter!
    Midtempo gaat het met een portie psychedelica verder met Pitfalls, waarin ik ook een bijdrage van een trompet meen te horen. Ride The Freight Train kent ook weer enkele tempowisselingen en eindigt akoestisch. De bluesrock keert terug met Sweet Low Down Dirty Love, akoestische intro, maar zodra de eerste drumslagen volgen gaat het elektrisch ruig verder.
    If I Had You is een midtempo recht toe/ recht aan stamper dat overklast wordt door het uptempo Agent Orange met zijn gierende gitaar solo’s.
    Long Way To Go mag wel als het buitenbeentje van deze cd beschouwd worden, maar is wel door zijn fantastische uitvoering en opbouw van grote klasse!
    Ook For You is een ballad, maar dan wel een die de gevoelige snaar weet te raken en die zijn door toevoeging van een strijkje voldoende aanwezig. Het nummer wordt in de laatste 2 minuten naar een hoogtepunt gevoerd door een Gary Moore-achtige solo.
    Een andere prettige bijkomstigheid is dat deze sterke debuut cd een live feel heeft, waardoor ik me geen zorgen maak hoe The Cards het er op het Bluesrock Festival Tegelen er af zullen brengen.
    Zij zouden daar wel eens dé verrassing kunnen zijn!
    © Harm Lutke

    the cards 625