• 001
  • 002
  • 004
  • 005
  • 006
  • 007
  • 003
  • 008

De alternatieve, corona-proof versie van Bunkerpop was een succes!

001bunker

In dit vreemde, onwezenlijke jaar is alles anders en wordt de vindingrijkheid van organisatoren duchtig op de proef gesteld om dit concertseizoen niet geheel verloren te laten gaan. Het zag er ook lang naar uit dat de 37e editie van Bunkerpop naar 2021 verschoven zou worden, maar uiteindelijk kwam men toch tot een Corona-proof oplossing en werd het speelplein van de vroegere RK Onze lieve vrouwe school omgetoverd tot een gezellig terras met 180 zitplaatsen. Het kreeg zelfs de titel “Biergarten” mee. Net als bij de Oktoberfeesten werd het bier door obers geserveerd en kon er ook via een appje eten besteld worden. Tot zover de vergelijking met het Oktoberfeest, want op het affiche kwamen (gelukkig) geen jodel tantes en ‘lustigen Buben’ met trekzakken voor.


Het programma bestaat vooral uit jeugdig talent uit de regio Heerlen, die verdeeld over 3 podia het publiek ongeveer 11 uur lang bezig zullen houden. Na de opening door Marco Smeets en Andreas Philipp betreed de 13 jarige DJ Dominus de DJ booth voor zijn half uur durende set. Er is veel aandacht aan de aankleding van het terrein besteed en de DJ booth blijkt een DJ boot te zijn. Daarnaast is een groot led-scherm geplaatst waarop de bands die in de afgesloten zaal spelen te bewonderen zijn zoals The Key Sessions.
001bunkerDit is een groep jongelui tussen de 14 en 20 jaar, die door enkele ervaren muzikanten begeleid worden en in de Oefenbunker hun eigen oefenruimte hebben. Zij delen allen dezelfde passie namelijk: lekker met elkaar musiceren en van elkaar leren. Een festival als Bunkerpop is voor hen dan ook een ideale gelegenheid om podium ervaring op te doen. Onbevreesd en in een wisselende samenstelling brengen zij een aantal covers ten gehore die hen bijzonder goed af gaan. Vooral hun versie van Nobody Knows You When You’re Down And Out (Eric Clapton) weet menig bezoeker te raken. Pauzes zijn vandaag uit de boze, een verandering in de line-up en het tijdschema helaas wel.
Relics heeft zich ter elfder ure moeten afmelden vanwege een gebroken middenvoetsbeentje van de zanger en dat geeft DJ DRSSN de gelegenheid om langer de knoppen te bedienen. Zij wordt beschouwd als een rijzende ster in de Techno-scene.
002bunkerNaast het scherm is een knus hoekje ingericht voor de singer-songwriters en daar heeft Eva Kroezen zich geïnstalleerd. Zij maakte vroeger ook deel uit van The Key Sessions, maar gaat nu solo. Dat gaat haar goed af, want ze stond al in de finale van Kunstbende. Het setje van de nog piepjonge Heerlense bestaat slechts uit 4 nummers, waarvan Stupid Words en Thinking uit eigen pen vloeiden. Talent verloochent zich niet en van haar zullen we zeker nog veel horen!
Inmiddels heeft DJ Mellow op de boot aangemonsterd voor zijn set, die ook iets langer mocht duren. In het 'knoppenbootje' voert hij het aantal knopen op en nadert daarmee het oorspronkelijke tijdschema.
003bunkerWe zijn inmiddels ongeveer 3 uur onderweg, maar van een echte festivalsfeer is nog geen sprake, daarvoor liggen de muziekstijlen waarschijnlijk teveel uit elkaar. Daar komt verandering in als na Mellow meer gitaar muziek geprogrammeerd staat en de 37 Degrees op het scherm verschijnen. Ter verduidelijking: niet The Three Degrees en zeker geen Dirty Old Men, maar ook nu weer een aantal jonge gasten die met o.a. Stuck In My Head en You Don't Even Care al 3 singles op hun naam hebben staan. De 4e, Moving On is al onderweg. Aanstekelijk, melodieus met diepgaande teksten en zeker radiovriendelijk mag je hun muziek wel noemen. De eerste echte verrassing van deze dag is een feit.
004bunkerVanachter het tuinhekje gaat het hierna verder met Celine van Veldhoven, de singer-songwriter die landelijke bekendheid geniet sinds ze door Anouk onder haar vleug, ..uh, oksels werd genomen bij haar deelname aan “The Voice”. Zij bouwt haar set gestaag op, eerst met ukelele begeleiding en daarna op gitaar. Een cover als I’m A Believer gaat er in als koek, maar dat kan ook gezegd worden van haar eigen werken als Desire, Darlin, Love Letters en de afsluiter Invisable. Wat kan een half uur toch kort zijn.
Ook zij wordt afgelost door een DJ, maar dan wel een van de oudere garde. Dinie Viniellie draait nog echt vinyl met muziek dat het publiek, waarvan de gemiddelde leeftijd toch wel richting 40 gaat, bekend in de oren klinkt. Daarbij had hij zich als een echte zeeman uitgedost met pet en een sweater van de bekende kledingzaak, hetgeen het plaatje met de boot compleet maakte. DJ’s, je hebt ze in alle soorten!
005bunkerNa de trip down memory lane worden de liefhebbers van het hardere werk – denk aan Rage Against The Machine, Korn en System of a Down – verwend door Daddy Unchained. Een mix van metal, punk en ska (het kan) daalt vanuit de zaal neer op het plein en dat wordt zeer gewaardeerd afgaande op het applaus dat zelfs in de afgesloten zaal te horen was. Eigen nummers als Babouska, Warm Apple Pie en Ska-vakantie slaan in als Da Bomb. Een prima set van deze band waarvan het oudste lid net 17 geworden is!
006bunkerCeline of Calien, het schijnt dat namen van de betere singer-songwriters op een ien-klank eindigen, want wat Calien (Eurlings) laat horen liegt er niet om. Americana en country-rock doet het op ieder festival goed en als dat vol overgave gebracht wordt krijg je zelfs de bezoekers van het eerste uur - die inmiddels al 7 uur alcoholische versnaperingen achter de kiezen hebben – stil. Covers als What Are You Listening To en Hands Clean liggen lekker in het gehoor maar vooral eigen werken als Villa Nova en I’m A Straydog zijn indrukwekkend. Het blijft jammer dat de singer-songwriters maar een half uur speeltijd ter beschikking hebben.
007a bunkerHet eerste weekend van September is al jarenlang de vaste datum van het vermaarde Bluesrock Festival Tegelen, dat dit jaar door corona niet door kon gaan. Liefhebbers van dit genre komen aan hun trekken met The Liberators, die net als Daddy Unchained vandaag de meeste kilometers op de teller hebben staan. De band uit Maastricht timmert al vanaf ‘79 aan de weg en staat garant voor onversneden, ruige bluesrock. Zij hebben net een nieuw album uit waarvan een groot aantal tracks op hun setlist te vinden was. Dat leeftijd geen invloed op muzikanten heeft bewijzen zij als ze er als een stel jonge honden invliegen met songs als No Escape, So Tight en 15 Miles. Met de slowblues Good Man wordt even gas terug genomen, maar met de Swamp Shuffle is het weer feest en blijkt de aanschaf van “Troubled Mind” zeker geen geld verkwisting.
Het daarop volgende optreden van DJ POPE vormt niet alleen een groot contrast met The Liberators, maar ook met Indicolite.007bunker Deze Heerlense band is geen onbekende in de Oefenbunker, want zij huren regelmatig een oefen ruimte af. Hoewel zij al een hoog niveau bereikt hebben, verbaas ik me er over dat ze bij iedere show weer progressie gemaakt hebben en het einde lijkt nog niet in zicht. Hun muziek is misschien iets minder toegankelijk als hetgeen we vandaag al hebben gehoord, maar de professionaliteit spat er van af. Songs als Backfired, Awoke en Burry You Alive zul je dan ook vaker moeten horen om dan te constateren dat ze verdomd goed in elkaar steken. Ook Indicolite is een band om in de gaten te houden.
008bunkerWe keren terug naar de singer-songwriter stage en ook naar de blues, ditmaal akoestisch vertolkt door Robbert Duijf. Robbert is een gedreven muzikant en was vorig jaar de winnaar van de Dutch Blues Challenge. Hierdoor mocht hij ons kikkerlandje dit jaar vertegenwoordigen tijdens de prestigieuze International Blues Challenge in Memphis, waar hij hoog scoorde. Voor deze avond heeft hij een lekkere setlist samengesteld met o.a. Trouble’s Coming en de gospelblues Nobody’s Fault But Mine, een traditional uit 1927 die in 1975 ook al eens door Led Zeppelin op de plaat werd gezet. Halverwege zijn show krijgt hij gezelschap van Angelo Bombrini die met zijn spel op de lap-steelgitaar een song als Fools Parade van nog meer sfeer voorziet.
009bunkerVortex Surfer beschrijft hun muziek als melodische noiserock en zij hebben de eer om deze alternatieve editie van Bunkerpop af te sluiten. Okay, eigenlijk is dat Dinie Viniellie, die de bezoekers bij het verlaten van de ‘Biergarten' mag uitzwaaien, maar dat terzijde. De band begint hun set met Choises en Skypusher, waarna een primeur volgt. De avond voor Bunkerpop kwam hun nieuwe album “Versailles” uit dat met Edge Of The Mountain, Payday, Say What You Want To Say en La Grande Domaine slechts 4 tracks bevat, die er echter wel mogen wezen. Zij werden voor het eerst integraal gespeeld en maakten live veel indruk. Goede band, maar dat wisten velen al, en een waardige afsluiter van een uniek en geslaagd festival!
Het is dus toch mogelijk om in deze rare tijden een festival uit de grond te stampen maar zonder de vele hardwerkende vrijwilligers was dit niet gelukt. Een woord van dank aan hun is dan ook zeker op zijn plaats!
© Harm Lutke

Een uitgebreide fotoreportage van dit unieke evenement is geplaatst in de categorie Reportages/Pics.
For more pics click on Reportages/Pics in the menu.