• 001
  • 002
  • 004
  • 005
  • 006
  • 007
  • 003
  • 008

Op gepaste afstand met Daddy Unchained in de Oefenbunker

015DU kop

Rage Against The Machine, System of a Down, Beastie Boys, Deftones, Cypress Hill en Korn zijn allemaal bands die hun hoogtijdagen inmiddels wel beleefd hebben (hun fans denken daar waarschijnlijk anders over), maar vormen nog altijd een bron van inspiratie voor veel beginnende bands. Daar is het uit Maastricht komende Daddy Unchained er één van.
Op de ID’s van Gilles de Heer-gitaar/zang, Bram van Heuven van Staerling-bas/zang en Teun Maessen-drums/zang staat als geboortejaar 2004 vermeld (yep, ze zijn pas 16 jaar), maar op het podium staan ‘mannen’ die van wanten weten.


001DUJonge snaken die op geheel eigen wijze hun dromen najagen en zeer vindingrijk zijn hebben mijn sympathie. In hun 2 jarig bestaan brachten zij met “Wet Momma” hun eerste cd uit, die door geldgebrek op gerecyclede cd’s geperst werd en waarbij de technicus met klusjes in zijn tuin betaald werd. Van die EP – die 6 eigen nummers bevat – is Warm Apple Pie afkomstig en de bijbehorende clip maakte mij zo nieuwsgierig dat ik ze graag eens live wilde zien. De Lockdown livestream van de Oefenbunker op 31 juli bood uitkomst, maar achter een beeldschermpje gezeten is de beleving toch geheel anders als echt live. Ik was dan ook blij dat ik een plaatsje kon bemachtigen voor dit verslag en reportage.
002DUHet zijn rare tijden en dat merk je al als je de Oefenbunker binnen stapt, je handen ontsmet en de indeling van de zaal aanschouwd. Daar is ruimte voor 12 zitplaatsen. Dat Daddy Unchained deze avond voor een ‘uitverkocht huis’ speelt dien je dan ook met een flinke zak zout te nemen. Het zal een bijzondere avond worden voor een band die zich in het genre van Nu-metal, Hardrock, Alternative Metal en Hiphop voortbeweegt, maar ook voor het publiek dat dit zittend gadeslaat.
.Sommige dingen veranderen ook in de Corona tijd niet, zoals het Limburgse kwartiertje, hetgeen betekende dat de aanvangstijd van het concert en de stream niet gehaald werd, maar soit.
003DUI Wanna Get High, een cover van Cypress Hill dient als opener, maar eenmaal warm gedraaid gaat het er met Baboushka – dat een nieuw nummer blijkt te zijn – meteen een stuk ruiger aan toe en zijn de invloeden van Rage Against The Machine duidelijk hoorbaar. Met Take A Shot, Warm Apple Pie (klinkt als System of a Down ten tijde van “Toxcity”) en het ‘sferische’ Mototown’s Beach volgen 3 tracks van “Wet Momma”. Opvallend bij deze band is dat alle 3 de bandleden afwisselend de solo zang voor hun rekening nemen. Dat de band met Ska-vakantie ook niet vies is van Ska verwacht je niet, maar onder het motto ‘One, Two, Freak You’ veranderd dit instrumentale nummer al snel in bruut geweld.
004DUIk zei het al dat het een bijzondere avond zou worden, want als het applaus weggeëbd is – nou ja, 12 man publiek veroorzaken niet direct een aardbeving – volgt er met Cunt’rey een nummer dat je als slow rap zou kunnen omschrijven. Na We Are The Rats en het stuwende Da Bomb zou met Feet Up The Wall het einde van de set van 45 minuten speeltijd bereikt zijn, maar er volgen nog 2 toegiften waarvan de laatste een kakelvers instrumentaaltje blijkt te zijn die een dag eerder geschreven werd en in de blessuretijd zijn vuurdoop voor publiek beleefde.
Onder deze vreemde omstandigheden een concert beleven is nog even wennen, maar het is een begin en smaakt naar meer. Dat we Daddy Unchained daarbij nog vaker zullen zien daar twijfel ik niet aan want talent verloochend zich niet. Bij deze ‘mannen’ waar de ambitie van afspat had ik hetzelfde gevoel als jaren geleden bij - de toen nog puppy's van - DeWolff! I rest my case.
© Harm Lutke
Meer foto’s zijn geplaatst in de categorie Reportages/Pics.
For more pics click on Reportages/Pics in the menu.