• 001
  • 002
  • 004
  • 005
  • 006
  • 007
  • 003
  • 008

Live-stream: Catfish @ Milton Keynes.

cf kop


Catfish – de Uk Blues Awards Winner van dit jaar – trad voor het eerst sinds 5 maanden weer eens aan als volledige band in de Craufurd Arms te Milton Keynes (UK). Een concert waar zowel de band als ook het groeiend aantal fans lang naar uitkeken. De band zou dit jaar een concert geven in Maastricht, maar dat ging helaas – zoals zovele concerten en festivals – niet door. Als ‘goedmakertje’ heeft BluesMaastricht in de persoon van Jo Koopman er alles aan gedaan om deze live-stream te verwezenlijken.


001cfAlsof het om een Olympische medaille gaat staan Matt Long-gitaar/vocals, Paul Long-keyboards/vocals, Adam Pyke-bas en Kev Hickman-drums te trappelen van ongeduld en knallen uit de startblokken met Up In Smoke. Wow! Een geweldige opener die alle twijfels (mocht je die al hebben) om weg te lopen de nek omdraait. Het beloofd een avondje met stevige bluesrock te worden en deze sfeer wordt met Leading Me On nog even vast gehouden. Catfish kwam de laatste tijd regelmatig als duo voorbij in allerlei live-streams, dat was al geweldig, maar met de pompende bas van Adam Pyke en het onstuimige, maar strakke drumgeweld van Kev Hickman er bij is het plaatje compleet! Na Leading Me On komt er voorlopig een einde aan de snoeiharde op blues geënte rock, want de band heeft meer, veel meer in huis, zoals mij tijdens andere live-streams al duidelijk werd. 003cfGhosts, dat net als Up In Smoke afkomstig is van hun album “Burning Bridges” is het eerste rustpuntje. Dat kun je op 2 manieren bekijken, want de door Paul gezongen ballad is voorzien van sfeervol pianospel maar wordt ook nog eens door een technische storing onderbroken. Na enkele minuten wordt opnieuw gestart en krijgt Ghosts een snoeihard vervolg met The Root Of All Evil , dat ook in een akoestische versie op “Burning Bridges” te vinden is. Ik beleef alweer een wow moment en met het stijgen van de bewondering voor deze band stijgt ook de ergernis aan het gemis aan live-concerten. 002cfSoulbreaker – ook alweer van Burning Bridges” – kwam ook al vaker op live-streams voorbij in de duo bezetting van Matt en Paul, maar de kwartet uitvoering spreekt mij toch iets meer aan. In het door Paul gezongen Too Far To Fall wordt iets van het blues pad afgeweken en hoor je een shuffle met hier en daar een tikkeltje funk. Ook dit is weer afkomstig van – u raad het al – "Burning Bridges", net als het daarop volgende Archangel, een heerlijke slow blues/ballad dat alleen al door het fantastische gitaarspel van Matt richting kippenvel marcheert. Ik zal toch maar eens bij een platenzaak binnen wippen, want dat “Burning Bridges” moet wel een geweldig album zijn!
004cfTot mijn verbazing wordt met Broken Man al het einde van de stream bereikt. Ik had op meer gehoopt, maar helaas. Dit is samen met de storing het enige minpuntje van een overweldigende show waar het speelplezier van af spatte en de band er geen twijfel over liet ontstaan waarom zij (terecht) de Uk Blues Awards Winner van dit jaar zijn en Matt ook nog eens als “Blues Instrumentalist of the Year for 2020” werd uitgeroepen. Voor de band is dit een hoogtepunt, maar voor de fans is dit een jaar om snel te vergeten en ik kijk daarom nu al uit naar 2021 als deze superband op BluesMaastricht staat!
I’ll be there!
© Harm Lutke

005cf