• 001
  • 002
  • 004
  • 005
  • 006
  • 007
  • 003
  • 008

Special: The Imperial Crowns @ Blues Maastricht 2018 (Stream)

crowns kop

Ondanks alle Corona ellende heeft deze tijd ook veel leuke dingen te bieden. Bij gebrek aan live concerten worden we via de social media verwend met allerhande live streams, soms kort, maar ook steeds vaker met een compleet concert van pakweg anderhalf uur. Op Moederdag keek Blues Maastricht terug op de eerste editie van hun indoor party in ‘In dn Hiemel’ (2018) met The Juke Joints, GilesRobson, The Imperial Crowns en Ian Siegal op het affiche.
Door omstandigheden heb ik deze avond toen moeten missen, dus kwam deze stream als een geschenk uit 'dn hiemel'.

001acrownsZonder de anderen te kort te doen waren het vooral The Imperial Crowns die voor mij de grote trekpleister waren. Ik had deze energieke bluesrock band uit Los Angeles al 4 keer eerder mogen meemaken en dan tel ik de ‘eyeopener’ op tv bij Rockpalast in 2004 nog niet mee. Dat was iedere keer zeer indrukwekkend, of zoals hun zanger Jimmy Wood het in de aankondiging van deze stream verwoord: ‘You shall be left with an impression which will stay with you for a good long time.’
003crownsThe Imperial Crowns ben ik de laatste jaren een beetje uit het oog verloren, maar weet mij te herinneren dat zij in de keren dat ik ze gezien heb steeds een andere bassist bij zich hadden en dat is met ‘Doctor’ James Carter vanavond ook weer het geval. Verder bestaat de band uit Jimmy Wood-zang/mondharmonica, JJ Holiday-gitaren, Billy ‘Champagne’ Sullivan – drums/percussie en als laatste toevoeging voor de backings Jimmy’s dochter Rachel C. Wood.
001crownsDe band mengt op een geraffineerde blues-rock met gospel en hun concerten hebben dan ook vaak iets van een swingende kerkdienst. Het ligt dan ook in de lijn van de verwachting dat ze deze avond openen met Preachin’ The Blues. Na enkele kleine technische probleempjes volgt er met Little Death nog een oudje wat me meteen bekend in de oren klinkt. Rock ‘n Roll Shoes, Call In en Soul Deep Freak zijn nieuw voor mij, maar fietsen er lekker in. 008crownsTot dan toe blijft de meerwaarde van de toevoeging van Jimmy’s dochter aan de band enigszins onduidelijk. Okay, het oog wil ook wat en de tamboerijn ligt goed in haar hand, maar als je naast een podiumbeest als Jimmy staat vallen haar zang kwaliteiten niet echt op. Zij beweegt in ieder geval leuk op en neer, maar levert ook irritant vaak een gevecht met haar haren om die uit haar gezicht te houden. Pas als we in de setlist bij Love Blues aangekomen zijn en zij voor de helft de zang voor haar rekening neemt, dien ik mijn mening te herzien. 006crownsSamen met de paps werkt zij met dit nummer naar het hoogtepunt van de show toe.
Miz Aphrodite – pittige rock ‘n roll – en Liberate doen me besluiten toch maar eens op zoek te gaan naar hun laatste albums, want die moeten zeer de moeite waard zijn. Met het de pan uit swingende Altar Of Love volgt er weer een hoogtepunt al was het alleen maar al om de ‘gekroonde’ mondharmonica solo. Jimmy heeft inmiddels allang zijn doorweekte hemd uitgetrokken hetgeen zicht geeft op zijn Crown’s tattoos.010crowns Papa Lawd verteld het ware verhaal (aldus Jimmy Wood) achter de geschiedenis van Robert Johnson. Ramblin’ Woman Blues is een nummer waar JJ Holiday zich eens helemaal op kan uitleven met geweldige solo’s en Jimmy de meest vreemde tonen uit zijn harmonica tovert. De lang uitgesponnen versie (bijna 13 minuten) is het einde van de officiële set, maar zonder toegift komen ze natuurlijk niet weg, waarna met Restless Soul (weer een hoofdrol voor Rachel C.) het onontkoombare einde volgt van een zinderende show van een live band pur sang. Complimenten voor hen die dit in beeld brachten want beeld en geluid waren van prima kwaliteit!
© Harm Lutke

002crowns

 .

 

 

 

 

 

005crowns

.

 

 

 

 

 

 011crowns009crowns007crowns

006crowns

004crowns