• 001
  • 002
  • 004
  • 005
  • 006
  • 007
  • 003
  • 008

Special: Livestream Catfish Bluesband

001 catfish kop1

Het gemis aan live concerten word alsmaar groter, al bieden live streams een redelijk alternatief. Dat is niet altijd je van het. De techniek laat het nog wel eens afweten, soms wazige beelden, onzuiver of niet synchroon lopend geluid, of verkeerd opgestelde camera’s. Het is aanpassen en het grootste gemis is toch wel de sfeer die je in een zaal aantreft. Het voordeel van deze streams is echter wel dat je nu kennis maakt met bands of singer-songwriters die je misschien nooit of pas veel later zou ontdekken. Dat gebeurde vooral bij het Lockdown Music Festival waarin de Catfish Bluesband mij kippenvel bezorgde.


002catfishBluesband is een beetje veel gezegd want met vader en zoon Paul en Matt Long was slechts de helft vertegenwoordigd. Het duo heeft de smaak te pakken en verraste mij op 8 april met een live stream van bijna 1 uur. De langste die ze ooit gedaan hadden. ‘Bijna een heel concert’ aldus Matt met een glimlach, want een echte set duurt ongeveer 2 uur.
Vanuit Graham Steel’s Online Music Club wordt voortvarend gestart met Hit The Ground Running, van hun album “Broken Man”. Voor zover ik kan nagaan is de set van 9 songs voornamelijk opgebouwd uit nummers van het eerder genoemde “Broken Man” en “Burning Bridges”. 003catfishVan de laatste is Too Far To Fall afkomstig, een nummer dat door Paul gezongen word en lichtjes naar popmuziek nijgt. Het blijkt dat Matt wel vaker akoestische solo sets verzorgd en daar is Ball Peen Hammer een vast onderdeel van. Qua stem doet Matt me een beetje denken aan Matt Andersen, ook al zo’n gigant op stembanden en gitaar. Archangel marcheert richting kippenvel! Het is een van de favorieten van Matt dat hij voor “Burning Bridges” schreef en terecht, het is een fantastische song die met heel veel inlevingsgevoel door Matt gezongen word en waarbij de backings van Paul prachtig op aan sluiten. Je kent dat wel, zo’n song die je beet pakt en die je helemaal laat wegsterven, waarna de ontstaande stilte door een daverend applaus doorbroken wordt! In de bloedhete studio – er staan een groot aantal lampen opgesteld – vervolgen zij met Leading Me On en dient zich ook de eerste storing aan waarbij de gitaarsolo van Matt ineens een stuk zachter klinkt. In het door Paul gezongen The Big Picture klinken wel blues invloeden door maar kan ik me niet van de indruk onttrekken dat de Catfish Bluesband veel meer dan een bluesband is. Helaas staat de solo van Matt hier ook weer op standje zacht.004catfish Soulbreaker gaat over de manipulatie bij talentenjachten en klinkt donker, een song waarin aardig wat gebromd en gegromd word. Met Love You Any Less, een cover van Rag’n Bone Man spreekt Matt de hogere regionen van zijn stem aan en zijn de termen intens en gevoelig van toepassing en daar kan hetgeen ik over Achangel schreef aan toegevoegd worden. Er blijven nog ca 10 minuten speeltijd over en die worden opgevuld met het bijna 9 minuten durende Broken Man. Een prachtig uitgewerkt nummer waarin wel blues invloeden aanwezig zijn, maar dat op een gegeven moment een ommezwaai naar de progrock maakt. Fenomenaal!
Ik zij het al dat de Catfish Bluesband veel meer dan een bluesband is en het verwonderd me ook niet dat zij in hun vijfjarig bestaan al veel nominaties en prijzen in de wacht hebben gesleept.
Een echte ‘Must see’ live band!
© Harm Lutke