• BatlordDSC00512q11
  • GMM532
  • DSC08037a1000 d011 04a
  • DSC06137 78c1
  • DSC06956q
  • pcl 259
  • PCLzaDSC05686a
  • DSC05123 0611

Vijfde editie ParkCity Live

parkcitylivekopfoto

ParkCity Live viert eerste lustrum met veel hoogtepunten

Voor het eerst in de vijfjarige geschiedenis van ParkCity Live verkocht men de zaterdag ruimschoots van te voren uit. Het 2 daagse festival dat op 11-12 juli in Heerlen plaats vond, lijkt de eerste moeilijke jaren overwonnen te hebben en een vaste waarde te worden op de festival kalender. Ondanks een jaarlijks afwijkende datum (men kiest voor het begin van de schoolvakantie) en daardoor altijd wel met een concurrerend festival of evenement in de omgeving, liep men dit jaar met een zeer sterk affiche geen enkel risico. Het eerste lustrum werd op deze zaterdag dan ook met ruim 8500 bezoekers gevierd.

pcl 01ArVee zijn de 'local heroes' die de doorgaans ondankbare taak hebben om het festival te openen.
Zij verwelkomen de eerste bezoekers met twee instrumentale, funky nummers. Het Bekkerveld, waarop naar alle waarschijnlijkheid dit jaar ook de live concerten van Serious Request zullen plaats vinden, loopt op deze hete dag slechts langzaam vol. Dat is jammer voor de band, maar doet niks af aan de speelvreugde die zij uitstralen. Als 'special guest' had ArVee saxofonist Christian Martens meegenomen, die zich prima thuis voelde in de door de band als Vaudevillian Rock 'n Roll omschreven muziek. De band, die door zijn veelzijdigheid moeilijk in een hoekje te plaatsen is, geeft een prima visitekaartje af met de prachtige ballad How She Smiles, het rockende Sayaiwra en het bombastische Garden Town. Ook voor een stevige bluesrock cover als All Along The Watchtower draait men de hand niet om. Jammer voor hen die zich nog niet aan de tropische temperaturen durfden bloot te stellen, want zij hebben een band gemist die het nog wel eens ver zal kunnen schoppen.

pcl 02De Eindhovense rapper/acteur Fresku heeft de pech dat zijn optreden tijdens het heetst van de dag gepland is en dat weerhoud er veel mensen van om een plaats voor het podium te zoeken. De Neder-rapper werkt zich in het zweet en schaamt zich niet voor zijn afgetrainde lichaam, swaffelt de podium planken en doet verwoede pogingen het publiek op te zwepen. Dat lukt pas in de tweede helft als het publiek los lijkt te komen nadat hij instructies voor De Lintworm heeft gegeven, een soort vogeltjesdans, maar dan anders. Hij stopt veel humor in zijn raps maar kan ook serieus zijn zoals in Alisha, het nummer over zijn dochtertje. Het grootste applaus krijgt hij als hij via de organisatie mag aankondigen dat er vanwege de hitte bij iedere consumptie een glaasje water verstrekt wordt. Daar wordt in de ombouwpauze dan ook gretig gebruik van gemaakt. Tijdens deze pauzes zoekt het publiek verkoeling onder de bomen of bezoekt de dance area of de cultuurtent waar men kan genieten van Franse chansons, singer/songwriters of een travestie-act.

pcl 03Mister & Mississippi zijn dit jaar op vrijwel ieder festival vertegenwoordigd met hun voorzichtige popmuziek die zij zelf als Ambient Indie Folk Rock omschrijven. Hun liedjes beginnen vaak sferisch, dromerig, ja soms zelfs zweverig. Zeer mooi is de prachtige samenzang tussen Maxime Barlag en drummer Samga Jacobs. Het gitaar geluid zwelt daarbij langzaam aan om vaak naar het hoogtepunt bombastisch te eindigen. Soms wordt de gitaar zelfs met een strijkstok bewerkt, zoals op Gloom. De Utrechtenaren vliegen echter nergens uit de bocht, maar weten met sterke songs als Same Room, Different House toch tijdens de hele set de aandacht van het inmiddels bijna volle veld vast te houden. Eigenlijk zijn zij de eerste band die met hun verrassend goede optreden de handen pas echt op elkaar krijgen.

pcl 04Een zekerheidje bij ParkCity Live is dat er altijd wel iemand van de familie B op het affiche staat. Was dat in de voorgaande jaren Ali, dit jaar koos men voor Kenny. Met 'Parijs', dat natuurlijk niet op de setlist ontbrak, scoorde Kenny B een vette hit en zijn vrolijke reggae muziek doet het lekker op de festivals. Zo ook in Heerlen waar hij het publiek, waaronder opvallend veel jonge meisjes, weet te vermaken met liedjes als o.a. Wij Zijn Vrienden. De vaders hebben echter meer oog voor de twee bloedmooie zangeressen die Kenny heeft meegenomen en die gelukkig niet alleen op hun uiterlijk aan de band zijn toegevoegd. Hoogtepuntje van zijn show is toch wel de Bob Marley cover Could It Be Love dat door het hele veld meegezongen wordt.

pcl 05De liefhebbers van bombastische symfonische metal komen aan hun trekken als The Gentle Storm over het podium raast. The Gentle Storm is een nieuw project van Anneke van Giersbergen en Arjan Lucassen. De symfonische rock componist, die zelden uit zijn studio komt, is de master-mind achter verschillende projecten. Daardoor kom je in deze line-up ook bandleden van o.a. Stream of Passion tegen en weet je dat deze band live wel goed in elkaar zit. Dat is het voordeel als je zoals Anneke een grote naam bent, dan kun je de beste muzikanten uitkiezen. Zij stellen daarom ook niet teleur en spelen veel nieuw werk van hun onlangs uitgebrachte dubbel cd ''The Diary''. Op deze cd's kom je dezelfde nummers tegen, maar in een andere bewerking. Op The Gentle is dat een rustige variant en op The Storm de bombastische uitvoering. Zo is ook hun set opgebouwd. De fantastische stemmen van Anneke en Marcela Bovio kleuren prachtig bij elkaar en houden stand tijdens een tsunami van krachtige riffs en solo's van Ferry Duijsens en Merel Bechthold.
In de spectaculaire show komt ook nog even een oudje uit Anneke's tijd bij The Gathering voorbij wat op veel bijval van de fans kan rekenen. Helaas vliegt het uur zuivere speeltijd veel te snel om, maar de band tourt deze zomer gelukkig nog door clubs en speelt dan een full show.

pcl 06Met Roger Hodgson heeft men een wereldster (zonder allures) binnengehaald. De sympathieke Brit, die wereldhits schreef voor, en zong bij Supertramp, zorgt met zijn tijdloze muziek overal waar hij komt voor uitverkochte concerten. Wie niet weet hoe groot hij is: een voorbeeld:
Enkele jaren geleden stond hij op Bospop als afsluiter in de tent. Daar kon geen kip meer bij. Als iemand zich van links naar binnen duwde plopte er – net als in een tekenfilm - rechts iemand uit. Toen Anouk, die als headliner het hoofdpodium had geëist, aan haar set begon, begon Roger aan zijn toegift. Dat werden er meer als gepland, waardoor Anouk een half uur lang voor een halflege wei stond te zingen. Anouk werd op waarde geklopt en was 'not amused'. Van dit formaat is Roger Hodgson dus en dat wordt pas goed duidelijk als Bart Storcken hem aankondigt en het voornamelijk iets oudere publiek tijdens zijn inleiding al enkele refreinen begint te zingen.
De voice of Supertramp is er klaar voor en neemt zijn eigen thee mee voor een, in zijn ogen, korte show van 75 minuten. Wie daarbij een greatist hits show verwacht zal een beetje teleurgesteld zijn al zitten Take The Long Way Home, School, Breakfast In America, The Logical Song wel in het pakket. Met Fools Ouverture komt er veel te vroeg een einde aan zijn set, maar zonder toegift komt hij natuurlijk niet weg. Zodra zijn voortreffelijke band Give A Little Bit inzet neemt het publiek het over en geniet Roger net zoveel van het publiek als andersom.

pcl 07Kensington is momenteel 'hotter than hot' en ongetwijfeld de publieksmagneet. Dat is te merken op het veld waar de vrijgekomen plaatsen bij Roger Hodgson meteen in beslag genomen worden door vooral – dan al - gillende meisjes. ParkCity Live profileert zich als een festival voor het hele gezin en je ziet dan ook veel vaders die hun kinderen gedurende het hele concert op de schouders torsen.
Eloi, Casper, Niles en Jan zijn de Beatles van deze tijd en tijdens de eerste song wordt er al een onwel geworden fan afgevoerd.
Met aanstekelijke songs als War, Home Again, Riddles en Streets zetten zij het hele veld op de kop en het publiek, oud en jong zingt alles woordelijk mee. Hoewel het veel van hetzelfde is verveelt hun show niet en is het feest op het veld. Zeer mooi om te zien is als tijdens Little Lights (volgens een fan) de lichten gedoofd worden en zij deze epische rocksong spelen in het feeërieke lichtschijnsel van telefoontjes en aanstekers.

pcl 08Na hun show keert de rust op het veld terug, de gillende meisjes verdwijnen, papa's brengen hun kroost naar huis en men maakt zich op voor de kers op de taart: Within Temptation.
Samen met André Rieu mag je Within Temptation wel Neerlands grootste export product noemen inzake muziek, al schijnen deejays het ook niet slecht te doen. De band is vrijwel constant in het buitenland aan het touren, maar verwaarloosd de grote schare Nederlandse fans niet. Net terug uit Tsjechië is Park City voor hen eigenlijk een tussendoortje, maar hun optreden in 2012 beviel hen zo goed dat ze op deze zaterdag met plezier terug kwamen.
Zij openen furieus met Paradise (what about us), gevolgd door Faster en In The Middle Of The Night. Meer vuurwerk, zowel letterlijk als figuurlijk, volgt er met Fire And Ice en Dangerous. Door band en fans wordt de klok in de gaten gehouden want na twaalven start er een nieuw levensjaar voor Sharon den Adel. De zangeres wordt hartstochtelijk toegezongen, er worden ballonnen opgelaten en op het video-scherm verschijnen felicitaties. Als blijk van waardering spelen zij daarna niet één maar twee toegiften waarna het concert met een enorme knal van het confetti kanon beëindigd wordt.

De eerste dag van ParkCity Live was een ongekend succes in de nog korte historie van het festival en zou op de zondag een gelijkwaardig vervolg krijgen.

Een foto reportage van het festival is te vinden in de categorie Reportages/Pics, evenals een uitgebreide, extra reportage van The Gentle Storm en Within Temptation.

For more pics and a special of The Gentle Storm and Within Temptation click on Reportages/Pics in the menu.