• 001
  • 002
  • 004
  • 005
  • 006
  • 007
  • 003
  • 008

DILANA rocks De Reünie,…. again!

011D

Wordt 2020 het jaar van de vrouwen? Je zou het bijna gaan denken omdat 3 van de 4 concerten die ondergetekende dit jaar tot nu bezocht door zangeressen gedomineerd werden. Allen met een andere stijl, maar wel met hetzelfde effect, namelijk kippenvel! De voorlopig laatste in dit rijtje is klein van lijf, maar groot van stem, een rock chick met ballen, lief en explosief! Ik heb het natuurlijk over Dilana Smith, het kleine brokje dynamiet uit Afrika, maar residerend in Drenthe.


001D2jaar geleden gaf zij al eens een daverend concert in De Reünie (zie recensie elders op deze site) en naar aanleiding van dit concert zijn de verwachtingen hoog gespannen. Dat geld ook voor de publieke opkomst want alsof de duvel er meespeelt is er op muziekgebied juist op deze avond op tal van plaatsen iets te doen. Tevens trekken er – als compensatie voor de afgelaste Carnavals optochten – overal ‘Lempkes’ stoeten en houd het griep-virus het land al enige tijd in zijn greep. Toch wist een behoorlijk aantal ‘dapperen’ op 7 maart het gevaar voor besmetting te trotseren en de weg naar De Reünie te vinden. Dat daar veel bezoekers van buiten de provincie bij zaten geeft aan hoe hecht de band tussen fans en deze nog steeds ondergewaardeerde zangeres is.
Vooraleer Dilana haar opwachting maakt mogen Waist of Time en Marquees een staaltje van hun kunnen geven en dat bleek volgens zeggen niet gering te zijn. Door verplichtingen elders was ondergetekende nog net getuige van het slot van laatst genoemde band die op een verantwoorde manier een geheel eigen draai aan enkele covers gaf, dat goed in de smaak viel.
Nadat Marquees het podium vrijgegeven had werd al snel duidelijk dat dit concert van Dilana en band anders van opzet zou zijn als het vorige. Het drumstel van Niels Voskuil werd een stuk naar voren geplaatst hetgeen voor een intiemere setting zorgde en de setlist zou een aantal nieuwe nummers bevatten die afkomstig zijn van haar nieuwe EP “Animal”.
003DNa een korte intro van Martijn Deulings (gitaar), Djimmer Vos (bas) – hij maakte deze avond zijn debuut in de band- en Niels Voskuil (drums,percussie) beklimt Dilana het podium en opent met Kids Must Play en Mic Drop. Na het rockende Solid Gold dat met een lange intro gepaard gaat volgt Dead Flower en zit de stemming er al goed in. Na deze 4 nummers weet je al dat de rest van de avond niet meer stuk kan. Mocht je daar toch nog aan twijfelen dan zet Somebody Else je wel op andere gedachten. Dilana is voor het podium geboren en onderstreept dat nog eens met het overtuigende Woman I Am, prachtig!
Een technisch probleempje met een gitaar geeft Dilana de gelegenheid om zich op een amusante wijze met het publiek te onderhouden, waarbij Afrikaans toch moeilijker te verstaan was als gedacht. Andersom is het ook het geval met Nederlands en dat lijdt tot een misverstand dat dan wel weer interessante wetenswaardigheden over de vagina opleverde.
002DDe show gaat verder met het nieuwe Da Big Man gevolgd door Someone Like you. Met het ook al nieuwe Animal – dat een rap bevat – zet zij zich af tegen de beestachtige behandeling van dieren in de Oostvaardersplassen. Net als bij het vorige concert is haar versie van Zombie een absoluut hoogtepunt en komt zij bij Killing In The Name Of helemaal tot ontploffing waarbij haar dreadlocks een eigen leven lijken te lijden. Alleen al met deze 2 covers flikt ze het weer om de Reünie op de kop te zetten. Eerder in de set hoorden we Oh Jericho al, waarbij het publiek met ‘Save my soul!’ tot meezingen werd uitgenodigd. Ditzelfde nummer werd met een akoestische versie herhaald tijdens de laatste toegift maar dan midden in de zaal tussen het publiek in. Geweldig, het gaf deze toch al onvergetelijke avond nog meer glans!
© Harm Lutke


Een uitgebreide fotoreportage is geplaatst in de categorie Reportages/Pics.
For more pics click on Reportages/Pics in the menu-bar.