• 001
  • 002
  • 004
  • 005
  • 006
  • 007
  • 003
  • 008

Top avond met Blo Ya Top in Brunssum

009byt

Het festival/concert seizoen loopt alweer langzaam ten einde, maar ook in de laatste maand van het jaar is er nog van alles te beleven, helaas op diverse plaatsen tegelijk. 3x keer eerder moest ik dit jaar door verschillende omstandigheden verstek laten gaan, maar op zaterdag 7 december was het dan raak en werd ik getrakteerd op mijn jaarlijkse portie Blo Ya Top bij hun concert in de Pompgebouwen te Brunssum.

'That little ol' band from Limburg' wilde er in de feestmaand iets speciaals van maken en koos dit keer voor een intiemere aanpak en ging voor Blo Ya Top & Friends op zoek naar een passend decor. Door zijn unieke entourage en akoestiek viel al snel de keuze op het eerste Pompgebouw - een gerestaureerd overblijfsel uit het Brunssumse mijnverleden – als lokatie.
001bytHet affiche verraadde het al: Blo Ya Top kwam niet alleen en had een aantal vrienden meegenomen waaronder de plaatselijke band Stone Deaf. Voor hen was een extra podium ingericht. In dit 'Red Light District' gaf dit powertrio, dat in deze samenstelling (Roger Gransier – gitaar/zang, Dries van Ek – bas/zang en Freek Ars - drums/zang) nog geen 2 jaar bestaat, een prima visitekaartje af. Met een tiental songs – naar ik aanneem van eigen hand – weten zij de aandacht van het publiek vanaf het begin goed vast te houdenen en zijn ze een prima warming up voor Blo Ya Top. Hun sound heeft raakvlakken met die van de Blo Ya's, maar dan wel met meer Stoner Rock invloeden. Een band waar we zeker meer van gaan horen, want nummers als Nihilist, Angel Share, Sin Taker, het rustige Allright en Walk In The Park zullen zeker hun weg naar een cd vinden!
002bytVan Blo Ya Top kan men volgend jaar waarschijnlijk ook weer een nieuw album verwachten. Achter de schermen wordt er door Mr. Ferguson (Mark Vergoossen) – gitaar, Mr. E (Eric Fox– bas/zang en Mr. Huge (Paul Heuts– drums) al druk geschreven en had Brunssum de primeur met Dream Big, Rock Hard en Love Many, Trusr Few. Voeg daar ook nog eens het goed in de smaak vallende Recipe For Destruction en Keeps You Running aan toe en je heb al bijna een halve cd gevuld. Na dat de winnaars van een verloting bekend gemaakt werden – de fans konden stemmen welke BYT songs tijdens de pauze en afterparty gedraaid zouden worden – kon het feest beginnen en trapt de band af met Coffee After Seven. En,....een feestje werd het zeker!

003bytMonster Movie Music, Recipe For Destruction en The Great Repple Depple In The Sky volgen en dan is het tijd voor het eerste gastoptreden. BYT is erg geliefd in de Limburgse scene en tussen het publiek bevond zich – meer als bij andere bands - dan ook een groot aantal collega muzikanten. Er werd dan ook flink gespeculeerd wie er op het podium zouden verschijnen. De eerste die zijn opwachting maakt is Rob Rompen, de stem van Blueminded, die knap Demolition Crush voor zijn rekening neemt. 004bytDe stemming wordt opgevoerd met Fever, Keeps You Running, BBQ And Freezeburn en Dream Big, Rock Hard, waarna het showtime is voor Stan Smeets. De zanger van Hard 2 Get kreeg Catch Me If You Can toegewezen, hetgeen een kolfje naar zijn hand was. De band is on fire en betrekt met regelmaat het publiek bij de show. Dat gaat helemaal los op Groove Control, het nieuwe Love Manny, Trust Few, Rusty Rooster, de cover Talking In Your Sleep (ook cd waardig) en Page 525. Dan volgt met Lonely On The Top de 'grande finale' en verschijnen alle gast muzikanten op het podium (behalve Stan Smeets, hij kwam, zong en was weer weg). Hiermee kwam een einde aan een top avond die waarschijnlijk/hopelijk het begin van een traditie vormde. Ik denk niet dat er iemand in het publiek was die hier anders over dacht.

001byt

002byt

003byt

005byt

006byt

007byt

008byt

010byt

011byt

012byt

015byt