• BatlordDSC00512q11
  • GMM532
  • DSC08037a1000 d011 04a
  • DSC06137 78c1
  • DSC06956q
  • pcl 259
  • PCLzaDSC05686a
  • DSC05123 0611

Summer Live Festival (zondag)

Summerlive02

"Crazy Sunday" doet zijn naam eer aan.

Nederland is een fijn land, maar het zou overdekt moeten zijn! Net zoals op het Summer Live Festival waar de dit jaar ingevoerde overkapping meerdere malen zijn dienst bewees en geen overbodige luxe bleek te zijn. De weersomstandigheden hielden waarschijnlijk toch een aantal bezoekers tegen om in de vroege middag al een bezoek te brengen aan de "Crazy Sunday", zoals de organisatie van het SLF hun laatste dag gedoopt heeft. Zij misten daarbij de Artic Donkeys die deze dag vol plezierige verrassingen openden. De Crazy Sunday wordt bepaald door tribute en cover-bands die net iets gekker als de doorsnee bands zijn, een formule die Sjilvend Rock(t) al jaren met succes hanteerde en hen van andere festivals onderscheidde. Deze bands wisselen elkaar om en om af en de organisatie was er zelfs in geslaagd om ook nog een Pinkpop act aan het affiche toe te voegen.

DSC08247klZoals het vaker bij tribute-bands het geval is trekken zij doorgaans alleen de fans van de betreffende band. Het is daarom een beetje sneu voor de Artic Donkeys dat - door welke omstandigheden dan ook - de publieke belangstelling tegen valt. Ik geef toe dat ikzelf niet zo bekend ben met het oeuvre van de Artic Monkeys, maar deze tribute-band uit Echt maakt een sterke indruk. Nummers als View From The Afternoon, Brainstorm, Dancing Shoes, Old Yellow Bricks en Dance Hour zijn voor mij goed te verteren.


DSC08339klSkamadeus tapt uit een heel ander vaatje. De Limburgse pret-band opent met Girlfriend en krijgt al snel de handen op elkaar. White Shoezzz en Spiderzzz volgen in een set die louter uit covers bestaat, maar vol energie en zonder een blazers-sectie gebracht worden. Vooral bassist Hans de Witte werkt zich in het zweet en heeft tijdens de set aan twee handdoeken niet genoeg. Ska doet het op festivals altijd goed en zeker met een selectie van bekende nummers waarin Baggy Throusers niet ontbreekt. Allemaal prima gebracht al mis ik met name bij 'Baggy Throusers' de blazers en de kenmerkende danspasjes van Madness. In een sneltreinvaart trekt dit optreden voorbij en is het al weer tijd om om te bouwen.


DSC08387klDe liefhebbers van het hardere werk komen bij de nummers van The Queens Of The Stone Age volledig aan hun trekken, ook al worden die gebracht door de uit Halle (B) komende The Stone Age Queens. Zij zorgen samen met Los Barstardos, die later geprogrammeerd staan voor een international tintje aan dit festival. Ondanks dat iedereen met het zelfde aantal decibels speelt, lijkt hun muziek veel harder te klinken. De Stone Age Queens zetten een prima show neer met een strakke ritme-sectie waarmee het voor de gitaristen lekker soleren is. De stem van zanger/gitarist Aldo wijkt af en toe wel een beetje af van die van Josh Homme, maar dat mag de pret niet drukken, want verder klinkt het akelig goed. Naast My God Is The Sun, Smooth Sailing en Go With The Flow is het vooral No One Knows dat door het inmiddels groeiende aantal bezoekers het hardste meegebruld wordt.

DSC08523klJick Munro & The Amazing Laserbeams wisten dit jaar Nu Of Nooit te winnen en mogen daardoor vrijdag 12 juni Pinkpop openen. Vele Limburgse bands gingen hen voor, koesterden hoge verwachtingen, maar raakten toch al gauw in de vergetelheid. Waarom heb ik het gevoel dat dit met Jick Munro & The Amazing Laserbeams anders zal zijn? Misschien doordat zij ieder optreden serieus nemen en in de aanloop naar Pinkpop zoveel mogelijk spelen om hun podium presentatie nog meer te verbeteren. Ik zie in Schinveld een meer dan gedreven band, die ook humor in hun act stopt. Met name bassist Eddie ''The Walker'' Black beheerst een fraaie mimiek. Ik zie een band zonder kapsones waar het speelplezier van afstraalt. Ook zie ik een band die het publiek bespeeld en hen laat meezingen op een nummer dat de toepasselijke titel La, La, La mee gekregen heeft.
Ik hoor een band wiens muziek aanstekelijk genoemd mag worden met nummers die hangen blijven. Ook hoor ik stemmen die prachtig met elkaar kleuren en instrumenten die net als dit soort muziek aan een revival bezig zijn. Muziek die eigenlijk nooit weg is geweest en door een band als Mumford and Sons weer populair gemaakt is. Dus ja, ik denk niet dat Jick Munro & The Amazing Laserbeams eendagsvliegen zijn!


DSC08550klVoor de show van Los Barstardos, een trio Duitse elektrische cowboys, wordt een microfoon met een strop het podium opgedragen dat als gimmick dient voor een show waarbij je van de ene verrassing in de andere valt. Eigen nummers als de ballad Halt Die Fresse en Wir Müssen Mehr Proben worden afgewisseld door Wicked Games en Too Love Somebody waarbij zij zich niet schamen dat ze de Bee Gees hoog in hun vaandel dragen.
De meeste liedjes beginnen ruig, zoals Hells Bells dat van Hardrock overgaat in country met het instrumentale Ghostriders en Bonanza. Net als bij Jick Munro is het hier ook weer de bassist die in dit geval als een droogkloot zonder een spier te vertrekken met zijn mimiek voor het contrast met de andere bandleden zorgt. Country Roads begint heavy,.. héél heavy en gaat over in een nichterig gezongen refrein waaruit blijkt dat de band zijn huiswerk gemaakt heeft door alle dorpen in de omgeving van Schinveld in de song te verwerken. Los Barstardos weet met hun gelikte, over de top show het publiek dermate goed te vermaken dat er na de show zelfs handtekeningen op vreemde plaatsen worden uitgedeeld.


DSC08625klDit jaar komen de tribute-bands niet alleen uit Limburg maar ook van boven de rivieren zoals de Red Hot Chili Neppers, die Amsterdam als thuishaven hebben.
De vereisten van een goede tribute-band zijn, naast dat de muziek zo goed mogelijk nagespeeld wordt, dat er ook geacteerd dient te worden, je kruipt tenslotte in de huid van een ander. Een parodie ligt dan al gauw op de loer en kan het hele eerbetoon naar beneden halen. De Neppers beheersen beide kenmerken tot in de puntjes, waarbij - daar gaan we weer - de bassist, die een perfecte imitatie van Flea weergeeft, visueel de show steelt. Vrijwel alle hits van de Peppers passeren in een energie vretende show de revue en benaderen het origineel tot op de millimeter.
Je zit er 2.5 uur voor in de auto, maar levert wel een prima visitekaartje af.

DSC08758klDe headliners van deze dag zijn de Shagging Ponies, die er ook al een flinke rit op hebben zitten. De band uit "Rotjeknor" had het er graag voor over want het was hun 100ste optreden en daarvan werden video opnames gemaakt. Zij zijn op de Crazy Sunday perfect op hun plaats, want zij bedienen zich in hun show van alle clichés die de rock uit de 70-80er jaren rijk is. Al of niet getooid met pruiken en gestoken in Spandex-broeken laten zij de hits van o.a. Guns 'n Roses herleven, waarbij de zanger regelmatig het publiek in duikt en op de bar klimt. Zij weten in no time de tent op de kop te zetten en hebben een prima interactie met het publiek dat op het podium uitgenodigd wordt om mee te blèren. De Ponies waren een waardige afsluiter die hun parodie met meerdere toegiften beloond zagen. De video-opnames zullen ongetwijfeld van goede kwaliteit zijn, want het hele weekend kon het festival over een perfect geluid beschikken en werden de shows zeer professioneel uitgelicht.
Een goede catering, betaalbare consumpties en mede daardoor een gezellige sfeer met een goed programma maakten van de eerste editie van dit nieuwe evenement een zeer geslaagd weekend.

Dat er nog vele edities mogen volgen!

Meer foto's zijn te vinden in de categorie Reportages/Pics!

For more pics click on Reportages/Pics in the menu!