• BatlordDSC00512q11
  • GMM532
  • DSC08037a1000 d011 04a
  • DSC06137 78c1
  • DSC06956q
  • pcl 259
  • PCLzaDSC05686a
  • DSC05123 0611

De Midsummer Bluesnight groeit maar door

030MSBN

Het festival en festiviteiten seizoen is in volle gang en zorgt veelal voor dilemma's voor de muziekliefhebber met een brede smaak. Soms heb je geluk als er 2 evenementen op dezelfde dag plaats vinden en je die met elkaar kunt combineren doordat je sommige bands al vaker hebt gezien. Zo verging het ondergetekende die voor geen goud de 11e editie van de Midsummer Bluesnight wilde missen en het geluk had dat hij ParkCity Live door de programmering eerder kon verlaten. Dat ging wel ten koste van de eerste set van Barn & Belle, die deze editie mochten openen, maar dat gemis werd ruimschoots goed gemaakt tijdens de ombouwpauzes.


005MSBN2Bij binnenkomst in Speciaalbieren Café In De Kroeën – sinds 2014 de thuisbasis van de Midsummer Bluesnight – zoeken de zweetdruppels zich spontaan een uitweg door de poriën, maar in de zaal is het ondanks de grote drukte redelijk koel. De enigen bij wie het zweet de vrije loop krijgt is Bourbon Street, die al een tijdje aan hun set bezig is. Voor mijn verslag van de Southern Bluesnight was ik getuige van de aanvang van hun set en het is dan ook leuk om nu ook eens het einde mee te maken. Het eerste wat me opvalt is dat de samenstelling veranderd is en de band van een kwartet naar een kwintet gegroeid is. Gitarist Jojo werd vervangen door Rene Niessen en zanger/bassist Mario Jossels heeft de plank met de dikke snaren over gedragen aan Alex Rozka, die deze avond zijn vuurdoop beleefde. Hierdoor kan de zanger zich volledig op de zang richten.
“Blues with a twist” staat er op het menu en dat gaat er in als koek met nummers als County Jail Blues, Natural High, Roosevelt & Ira Lee, Don’t Turn Me In en Drunk. Al met al een lekker soepele set die voor een aangename sfeer zorgt.
Zodra het applaus weg sterft beginnen Barn & Belle in het Café aan hun 2e set waarin weer enkele nummers van hun goed ontvangen debuut-cd “Dancing Shoes” gespeeld worden. Als één duo in een korte tijd furore gemaakt heeft zijn zij het wel. Barn & Belle (Jesse Deledda – vocals, gitaren, banjo en Lea Lomans - vocals, wasbord, percussie) weten met hun aanstekelijke mix van Country, Folk, Americana, Ragtime en Swing een groeiend aantal muziekliefhebbers aan zich te binden. Door de warmte en engte bij de ingang van het Café zoeken veel bezoekers verkoeling op het terras waar hun muziek ook nog duidelijk te horen is en de voetjes vlijtig van de vloer gaan. Dit beeld is al jaren tekenend voor de Midsummer Bluesnight dat inmiddels ook veel publiek van buiten de provincie trekt.
023MSBN1Uit Mechelen (B) was Steven Troch naar Mechelen (NL) afgereisd en speelde daarmee met zijn band een soort thuiswedstrijd. Normalerwijze is de band rond 2 Steven’s opgebouwd maar de 2e (Steven van der Nat) liet vanavond verstek gaan en werd vervangen door Matt T Mahony. Visueel trad de Vlaming misschien niet zo op de voorgrond als ’Little Steve’, maar in zijn gitaarspel deed hij niet voor hem onder!
Op hun setlist prijken eigen werken als Short End – waarmee gestart wordt - Been Looking en Slow. In Long Long Beard toont de charmante bassiste Liesbeth Spangers haar mannelijke kant als je haar hoort zingen dat ook zij een lange baard laat groeien. Heel apart!
Naast Extra Extra en Mister Jones volgen er met Nine Below Zero en Bo Diddley Groove enkele covers. Bij de laatste wordt ook spreekstalmeester Richard van Elzen op het podium geroepen om zijn lippen om de mondharmonica te plooien. Tot groot vermaak van het publiek wordt het uiterste van hem gevergd, maar de zanger/harmonicaspeler van Big Rich & The Blacksmith Company laat zich niet kennen. Als toegift van een (voor mij) verrassend sterke set volgt nog Right On. Hierna is het weer Barn & Belle time in de Café -sauna.
057MSBN1De Steven Troch Band was niet de enige verrassing, dat kan ook gezegd worden van Sinnerboy die ik ook nog nooit in het wild meegemaakt had. De organisatie, die niet onder stoelen en banken steekt dat ze Rory Gallagher-fans zijn – was apetrots dat ze de door velen als beste RG-trbute band geziene Sinnerboy op het affiche hadden staan.
Barry Barnes- giitaar/vocals, Bri Chambers – bas en Johnny Brutal – drums komen ieder uit een ander deel van de verenigde staten van Engeland en verstaan elkaar amper (kan ook gespeeld zijn), maar op het podium begrijpen ze elkaar beter als menig jubilerend bruidspaar. Het is tijd voor het ruigere werk en genieten geblazen met nummers als I Fall Apart, Moonchild, Secret Agent en Bullfrog Blues. Net als bij Steven Troch wordt ook nu weer iemand van de organisatie bij de show betrokken en is het organisator Robin Smeets die met zijn mondharmonica tijdens Of The Handle in een duel betrokken raakt met Barry Barnes.
Helaas begint een dag in de knetterende zon zijn tol te eisen en komt er voor mij vroegtijdig een einde aan een energie vretende dag.
Wederom was de Midsummer Bluesnight een niet te missen evenement en het lijkt – zonder de artiesten van vorige edities te kleineren – alsof iedere editie beter wordt.
Dank aan de organisatie voor de gastvrijheid en goede zorgen en ook een woord van dank aan Eline Pomp dat ik enkele van haar foto’ s mocht gebruiken voor de bijbehorende reportage.
Deze zijn te vinden door in de menu balk op Reportages/Pics te klikken.