• BatlordDSC00512q11
  • GMM532
  • DSC08037a1000 d011 04a
  • DSC06137 78c1
  • DSC06956q
  • pcl 259
  • PCLzaDSC05686a
  • DSC05123 0611

Authentieke rockshow met Sass Jordan in de Nieuwe Nor

01 sass

Sass Jordan draait al heel wat jaren mee in het internationale rock circuit en al zal niet iedereen een, twee, drie een hit van haar kunnen noemen, haar naam zal wel bij velen bekend in de oren klinken. Met High Road Easy en Make You A Believer had ze een paar vette hits, maar daarvoor dien je dan wel een jaartje of 30 terug te gaan in de tijd. Sass is dus inmiddels een zangeres op leeftijd, maar dat doet aan haar stem en geluid niks af, integendeel! Daar is een spreekwoord voor, iets met oude wijn of zo. Toepasselijk, want de Canadese heeft haar eigen wijnmerk met een naam die er niet om liegt: “Kick Ass Sass White en Red”!


Kick Ass Sass mag ook haar performance in de Nieuwe Nor genoemd worden dat op woensdag 8 mei – op een doordeweekse dag dus – een flink aantal bezoekers hun auto naar Heerlen deed sturen. Sass was vaker in Heerlen te gast, maar nooit eerder vond hier de ouverture van een nieuwe tour plaats.
001sassVoordat Sass haar microfoon ter hand neemt krijgen haar begeleiders Chris Caddell and The Wreckage een half uur de tijd om het publiek op te warmen. Chris Caddell is niet alleen één van Canada’s beste gitaristen, maar beschikt ook over een goed in het gehoor liggend, soulvol stemgeluid. Chris, Derrick Brady – bas/vocals en Cassius Pereira – drums openen met Chains en Singin’, twee eigen werken dat gevolgd wordt door Wreckage en My End. Fraaie nummers, dat wel, maar toch weten zij niet te imponeren en het verlangen naar de rauw-strottige rock zangeres neemt toe.

004sassAls het drietal hun set met Fade To Black beëindigd heeft wordt het geduld nog een half uur op de proef gesteld, maar daarna is het wel meteen raak als de inmiddels 58 jarige zangeres opent met If You’re Gonna Love Me, gevolgd door I’m The One en Grazy Head.
Naast een zangeres met ballen is Sass ook een gezellige tante die graag met het publiek keuvelt. Na Big Blue Plantation kondigt zij Mobile Again aan, een nummer dat deze avond voor het eerst live gespeeld wordt.
Met You Don’t Have To Remind Me wordt een rustmomentje ingelast. Rock kan vaak niet rockig genoeg zijn maar ballads eisen ook inlevingsgevoel bij de vertolk(st)er en dat gaat Sass op dit nummer en Windin’ Me Up zeer goed af. Dat ‘de gezellige tante’ er wel een is die ontploffen kan laat ze horen op I’m Not, Head en If I Was You. Haar stem is nog altijd dik in orde, al is het bij Desire toch wel knijpen geblazen om de hoge tonen te halen.
003sassEen blik op de setlist leert dat het beste voor het laatst bewaard wordt, maar het persoonlijke hoogtepunt dient zich voor mij al eerder aan met Feeling’s Gone. Zangeressen als Beth Hart en Dana Fuchs trakteren mij regelmatig op kippenvel als zij hun scheur opentrekken en die kriebels, die aangeven dat je door iets buitengewoons geraakt wordt, voel ik bij de vertolking van dit nummer ook opkomen. Daar levert het fantastische gitaarspel van Chris Caddell ook een grote bijdrage aan en hiermee maakt hij zijn naam en faam waar!
Nadat het publiek de zoveelste complimenten in ontvangst mocht nemen (You’re so kind, you’re the best, I love Holland etc., etc.) volgen de ‘meezingers’ High Road Easy en Make You A Believer en bereikt de toch al goede stemming zijn hoogtepunt.
Heel even verlaat men het podium om daarna terug te keren voor de (geplande) toegift.
Met So Hard kwam er een einde aan een Kick Ass rock show, waarbij het geluid af en toe beter had gekund, maar dat door de energie en enthousiasme van het viertal ruim gecompenseerd werd.
© Harm Lutke

Een fotoreportage van dit concert is geplaatst in de categorie Reportages/Pics.

For more pics click on Reportages/Pics in the menu.