• GSDSC00823gebruiken
  • GSDSC00821a
  • DSC09085qa
  • DSC09747a1500gebr
  • DSC00615braa
  • CADSC00074b1000gebr
  • CADSC00117b1000a
  • brt-14-285ba
  • DSC01356qa
  • DSC01599slide

Bijzonder geslaagde 7e editie C-Blues!

C blues

De 7e editie van het C- Blues Festival Heerlen gaat de boeken in als bijzonder geslaagd! Zoals altijd bood het affiche weer veel verrassingen, maar wie ooit kennis gemaakt heeft met organisator John Hendrix weet dat ie niet hoeft te vrezen voor een teleurstelling. C-Blues is al vaker een springplank gebleken voor onontdekt talent. C-Blues is het Noorderslag van het zuiden, maar dan op blues gebied. Ook vanavond waren weer enkele organisatoren van evenementen en festivals aanwezig. De kans dat je volgend jaar Family Business, D-Tale, Doug MacLeod, Sheewawah of A Strange Brew ergens tegen het lijf loopt is bijzonder groot. Een fraaie compensatie voor hen die er deze avond niet bij konden zijn.


06C bluesHet Duitse Family Business heeft de eer om de avond te openen op het intieme podium van het café van het Cultuurhuis. Richard Bargel is al sinds 1968 actief als bluesmuzikant en werkte samen met een hele rits gerenommeerde muzikanten waaronder Charlie Musselwhite, Little Willie Littlefield, Big Jay McNeely, Keith Dunn, Louisiana Red en Champion Jack Dupree. Als je met zulke namen mag samenwerken wil dat nog niet zeggen dat je ook bij het grote publiek bekend bent. Maar, ….daar kwam deze avond verandering in. Met de talentvolle gitarist Fabio Nettekoven vormt Bargel het duo Family Business en beiden vertolken deze avond blues en americana van hoog niveau. Op het podium staat een hele gitaarwinkel uitgestald, waaruit gretig gebruik gemaakt wordt. Op het gitaarspel van de heren is niks op aan te merken, beiden schitteren in prachtige solo’s, maar het is toch vooral de zware, diepdonkere stem van Richard Bargel die alle aandacht op eist. Naast eigen werken staat ook een fantastische vertolking van John The Revelator op de setlist die alleen door handgeklap van het publiek wordt begeleid. In Duitsland behoort dit duo tot de top, de eerste stap om ook bluesminnend Nederland te veroveren is vanavond gezet!
01C bluesDe kop is er af dus begeeft het publiek zich naar de kleine zaal op 10 meter afstand van het café waar het Belgische D-Tale hen al staat op te wachten. Zij starten hun speel uurtje met She Can Get Enough, gevolgd door Refugee, dat net als Breathe In Blues en Money Talks afkomstig is van hun nieuwe album “Breathe In”. De band met zanger-gitarist Mario Pesic, Patrick Cuyvers (hammond), Steve Wouters (drums) en Eric Wels (bas) hebben er zin in en brengen stevig werk met een eigen intensiteit en groove, kortom bluesrock zoals bluesrock bedoelt is. Alle ingrediënten die het genre herbergt en zo populair maakt komen voorbij. Gierende gitaarsolo’s en vingervlug toetsenspel varen op een solide ritmesectie die zich volledig in dienst stelt van de solisten. D-Tale is een band die je gemakkelijk kippenvel bezorgt met een slow blues als Breathe In Blues, maar je ook trakteert op een nummer als Money Talks dat een funky groove kent. Het is niet alleen genieten van eigen werk, want de setlist bevat ook een eerbetoon aan John Hiat, de man die door alle bandleden geadoreerd wordt. Een prachtige uitvoering van Feels Like Rain is een van de hoogtepunten van de show die helaas maar een uurtje mocht duren. The BluesBones die ik hoog in het vaandel heb zitten hebben er een concurrent bij.
03C bluesTerug naar het café naar een man die eigenlijk geen introductie meer nodig heeft, een man die al 25 cd’s op zijn conto heeft, zijn songs door o.a. Albert Collins, Albert King en Joe Louis Walker vertolkt zag worden, die in Blues Music Awards grossiert, iedere gitaar een eigen naam geeft en bijna jaarlijks wel een tourtje door Nederland doet, dames en heren: Doug MacLeod! Hij was dé trekpleister deze avond en het werd al snel duidelijk waardoor. In zijn show wisselen humor en ernst – vooral in de aankondigingen – elkaar af, hetgeen op veel bijval van het publiek kan rekenen. Als er dan toch enkele ‘onverlaten’ het nodig vinden om een gesprek te starten worden zij direct tot de orde geroepen. Het is genieten geblazen bij deze charismatische storyteller die zich deze avond begeleid op 'Moon', een originele National M1 gitaar. Deze wordt na iedere song op gehoor getuned want iedere song krijgt een eigen geluid. Humor hoor je terug in het hilarische Who‘s Driving This Bus, ernst in het aangrijpende Break The Chain, waarbij je de spreekwoordelijke speld kunt horen vallen. Het nummer gaat over kinder misbruik waar Doug op jeugdige leeftijd zelf slachtoffer van was. De herhalende tekst: ‘You got the power to make a change, you got the power to stop the pain, you got the power to break the chain’ kruipt onder de huid!
04C bluesSnel terug naar de zaal– er zit vrijwel geen pauze tussen de optredens – waar het Nederlandse rootsrock power-trio Sheewawah staat te popelen om ook Heerlen kennis te laten maken met hun debuut album “Alles In Kleur” dat vrijwel in zijn geheel wordt gespeeld. Blues en rootsrock in het Nederlands? Het kan en klinkt ook nog eens verdomd goed! (zie CD-recensie elders op deze site) In no time weten gitarist en songwriter Jeroen Kant met Judith Renkema op bas en Gino Bombrini op drums de zaal in te pakken met nummers als Geef Me Water, Alles Is Op en Bluespolitie. Het trio werkt zich in het zweet en bij het derde nummer zijn de jasjes al uit. De reacties in het publiek zijn leuk om te zien. De een staat met de mond open van verbazing terwijl anderen dansen op het instrumentale Sheewawah. Hun muziek is energiek en zeer gevarieerd. Het omvat o.a. flitsend boogiewerk (Nooit Meer Werken Voor Een Baas) en blues (Weemoed Blues) en dat maakt Sheewawah bij uitstek geschikt voor festivals, want energieke shows slaan altijd aan. Dat de CD en Vinyl als warme broodjes verkocht werden hoef ik eigenlijk niet te vertellen.
05C bluesHet programma loopt helaas alweer ten einde en wordt in het café afgesloten met A Strange Brew. Zij doen hun naam eer aan want deze band bestaat uit een bijeengeraapt groepje muzikanten die hun sporen verdiend hebben bij diverse bands en dit vol enthousiasme uitdragen in dit project. Het regionale gezelschap bestaat uit de Schotse, maar in Heerlen wonende populaire singer-songwriter en gitarist Gordon Smith, Hans Domevscek – gitaar/bluesharp, Marianne Veldpaus (Pussycat) bas en drummer Hans Keuls. Drie keer oefenen was voor deze ‘ouwe rotten’ genoeg om een onderhoudende setlist samen te stellen waarin natuurlijk klassiekers als Mojo Working, Red House en Little Wing voorbij kwamen. Met drie afwisselende stemmen achter de microfoon kregen deze covers toch een ander geluid als men gewend was. Voeg daar ook nog enkele nummers van Gordon Smith bij, die dit keer in een band jasje werden gestoken, dan ben je van een indrukwekkend optreden verzekerd!
De zevende editie van C-Blues was een van de gedenkwaardigste in het nog jonge bestaan van dit evenement dat daarmee de lat hoog legt voor volgend jaar!

Een uitgebreide fotoreportage is geplaatst in de categorie Reportages/Pics.

For more pics click on Reportages/Pics in the menu.