• BatlordDSC00512q11
  • GMM532
  • DSC08037a1000 d011 04a
  • DSC06137 78c1
  • DSC06956q
  • pcl 259
  • PCLzaDSC05686a
  • DSC05123 0611

Dana Fuchs rockt en ontroerd in VOLT Sittard

Da kop

Een concert van Dana Fuchs bezoeken is altijd de moeite waard en verveeld eigenlijk nooit, ook niet na 8 keer. De bijna 2 meter lange zangeres staat garant voor energieke liveshows en raast als een wervelwind over het podium waarbij ze anderhalf uur lang rock, blues, soul, Gospel en (tegenwoordig) ook country het publiek in smijt.

Haar legendarische optreden op Bospop in 2008 heeft veel fans opgeleverd en Nederland is haar 2e vaderland geworden. Dana loves the Dutch, maar het is ook andersom want the Dutch love Dana! Die liefde voor de Nederlanders is één van de rode draden die door haar show lopen zoals zaterdagavond 14-10-2017 in Poppodium VOLT te Sittard duidelijk te horen was.
Da 01Toegegeven haar eerste concert op Europese bodem tijdens Bospop heeft ze nooit meer weten te evenaren, maar daarbij speelde ook het verrassings- effect een grote rol. 7 concerten verder weet je wat je mag verwachten zonder dat gewenning ontstaat. Toch pakte het concert in VOLT onbedoeld iets anders uit.
Dana en haar mannen: gitarist Jon Diamond, de Nederlandse bassist Walter Latupeirissa en het ‘Italiaanse duo’ met drummer Piero Perelli en Nicola Venturini op toetsen starten voortvarend met Ready To Rise, de titeltrack van haar nieuwe CD. Daarna telt ze stampvoetend af voor Bliss Avenue, dat dan weer de titeltrack van haar vorige album was. Met de gospel Handful Too Many zweept ze de zaal nog meer op waarna het nieuwe Superman volgt. Dit is een (protest) liedje over een mannetje in een wit huisje dat – zo horen we bij de inleidende tekst- haar doet overwegen om naar “Holland” te verhuizen. Zo ver is het nog niet gekomen, maar het leverde wel weer een aardige song op. Na het soulvolle Livin’ On Sunday volgt het bijzonder mooie Calling Angel, een aangrijpend nummer dat Dana voor haar overleden broers, zussen en moeder schreef. Dana is een gevoelsmens – daardoor zijn haar vertolkingen van op blues en soul georiënteerde songs ook altijd zo goed – en heeft het de laatste jaren zwaar te verduren gehad. Bij de aankondiging van Faithfull Sinner, dat over haar ook al overleden vader gaat, wordt het haar even te veel. Misschien was het geen goed idee om 2 emotionele, persoonlijke songs direct achter elkaar te plaatsen. Ze herpakt zich echter snel en met een brok in de keel zingt ze deze song voor een doodstille zaal, waarna (terecht) een oorverdovend applaus volgt.Da 02
Toch is dit een keerpunt in haar show - die ze vervolgd met Ain’t Nobody's Fault But Mine (Otis Reading), Whiskey Song (nieuw) en de country song Nothing On My Mind - want ze komt niet meer zo sterk over als in het begin van de avond. Met name de haar kenmerkende keiharde lange uithalen zoals in Whole Lotta Love (die stond vanavond na lange tijd weer eens op de lijst) zijn tot een minimum beperkt en zijn niet meer zo krachtig als anders. Dit nummer dat de afsluiting van de officiële set is wordt nu vooral door de band gedragen die zich lekker uitleeft in strakke solo's.
Als toegiften volgen daarna nog Ring Of Fire en het nieuwe Same Sunlight, waarna er na 100 minuten een einde aan de ‘Sittard’ show komt.
Van de 8 shows die ik van haar gezien heb was dit zeker niet de sterkste, maar kreeg ik wel nog meer respect voor deze zangeres die het aandurfde om haar emotionele kanten te laten zien door songs te vertolken die haar zelf diep raken.
Het zal mij er ook niet van weerhouden om een 9e show te bezoeken, integendeel, daar kijk ik nu al weer naar uit!

Meer foto's van dit concert vindt je in de categorie Reportages/Pics
For more pics click on Reportages/Pics in the menu