• GSDSC00823gebruiken
  • GSDSC00821a
  • DSC09085qa
  • DSC09747a1500gebr
  • DSC00615braa
  • CADSC00074b1000gebr
  • CADSC00117b1000a
  • brt-14-285ba
  • DSC01356qa
  • DSC01599slide

Veel spektakel bij 3e editie Metal Babes.

005Metal Babes kop

Zaterdag 19-08-2017 vond op de markt voor Live Club Jan Hertog (Maasmechelen) de 3e editie van Metal Babes plaats, dat – u raad het al – alleen female fronted rockbands een podium biedt.
Als headliner had men het Finse Battle Beast aan getrokken, die momenteel druk door Europa aan het touren is. Maasmechelen is voor de Finnen geen onbekend terrein, want ook vorig jaar gaven zij kleur aan het affiche. Het siert deze band, die ook al op grote festivals als Graspop en Wacken speelde, gewoon naar Live Club Jan Hertog terug blijven komen.

Toen ik om 17.30 in Maasmechelen arriveerde was ik bang dat ik aan de late kant was daar de aanvang – volgens Facebook- voor 18.00 gepland was. Het bleek echter dat ik 2,5 uur te vroeg was! Men was het terras nog aan het afbreken en er werd vlijtig gesoundcheckt. Daar was ook tijd genoeg voor daar de echte aanvangstijd voor 20.00 voorzien was. Eerder gaat niet want om 19.00 is er een mis in de kerk van de buurman. Goed om te weten voor een volgende keer!
Het is voor mij de 3e keer dat ik een buiten-evenement bij Jan Hertog bezoek en de 3e keer dat er een Scandinavische band speelt: Avatar, Days Of Jupiter en nu dus Battle Beast. Ook - en dat is minder - is het de 3e keer dat het regent!
2 keer duik ik mijn auto in als er een meer dan gemiddelde plensbui valt en tel ik uit verveling het aantal kerkbezoekers (82). Wat er in de kerk gebeurt is blijft een raadsel, maar na de mis is het droog en dat blijft gelukkig ook zo.

001Metal BabesHoogste tijd voor het Duitse ADLIGATE om aan hun half uur durende set te beginnen! ADLIGATE is een band zonder frontvrouw maar met Jen op de bas en Sue achter de drums had men toch 2 ‘Babes’ in de gelederen. Het viertal produceert een flinke bak herrie dat het beste als Nu-Metal te omschrijven is. Zij openen met I Will Lie, gevolgd door Mother Of Lies. Op zich helemaal niet verkeerd, maar als je tijdens deze 2 songs al een 20 keer het woord fuck in diverse varianten voorbij hebt horen komen gaat dat toch wel irriteren. Het is blijkbaar het stopwoord van de zanger die regelmatig het publiek op zoekt. Bij deze band zijn het vooral de gitarist en de zanger die de aandacht trekken, terwijl de ‘Babes’ zich meer op de achtergrond houden. Er volgen nog nummers als Mr. DJ en Pussy Eater, maar de vonk naar het publiek wil niet echt over slaan. Op een ander festival zal deze band ongetwijfeld meer succes boeken dan op deze avond waar het publiek toch vooral voor melodic metal en symfonische hardrock komt. Kwaliteiten hebben ze zeker!

002Metal BabesCathubodua boekt meer succes met hun epische, symfonische metal waar in ook folk invloeden te vinden zijn. De ‘Babes’ van deze band uit Leuven dragen klinkende namen als Sara (zang) en Katrien (viool) en weten zich geruggensteunt door Kyron en Kenny op gitaar, Peter op bas en William achter de drums. Hun theatrale show gaat gepaard met een vet, vol geluid. Prachtig om te zien maar nog mooier om te horen. Hoewel zangeres Sara een sopraan stem heeft gaat ze ook wel eens lager en doet zelfs pogingen tot grunten. Op hun setlist staan nummers als Tempest – waarmee geopent wordt – The Journey Of Lysilde; Princess Of The Snowlands, Fountain Of Life en The Warlord Owns The Past. Het verhaal van een song wordt niet alleen gezongen, maar ook uitgebeeld waarbij gebruik gemaakt wordt van rekwisieten als een zwaard en weegschaal. Visueel heeft het iets sprookjesachtig. Jammer dat zij maar iets meer als een half uur ter beschikking hadden.

003Metal BabesIn de show van Anwynn gaat het er een stuk ruiger aan toe. Dat is voornamelijk toe te schrijven aan de diepe growls van McBouc, een beer van een vent die regelmatig een duel aangaat met zangeres Eline. Qua stemmen zijn het 2 tegenpolen die elkaar echter bijzonder goed aantrekken. Zij openen met Shrine, al is dit niet meteen de makkelijkste opener om de stemming te zetten. Dan doet het daarop volgende Anwynn het beter. Met songs als Forbidden Songs en Ghost Of Stonehenge bouwt men de set gestaag op en werken ze naar een hoogtepunt toe dat met Swords & Blood bereikt wordt. Over het algemeen is hun geluid bombastisch, soms zelfs log. In al deze songs speelt toetseniste Astrid – naast Eline de 2e ‘Babe’ - een belangrijke rol, zij vult Eline aan bij de vocalen maar draagt ook zorg voor het symfonische geluid. Anwynn gaf een prima, maar ook een helaas te korte show.

004Metal BabesBattle Beast vliegt er meteen in met Straight To The Heart en alle ogen zijn gericht op über ‘Babe’ Noora Louhimo. Er zijn trouwens opvallend veel fotografen deze avond.
Noora is het type vrouw die je met een gerust hart ‘s avonds laat alleen de straat kunt opsturen om het hondje uit te laten. Met haar kleurrijke haardos, make-up en wimpers zo groot als jonge palmbladeren doet ze me een beetje aan Cyndi “Girls Just Want To Have Fun” Lauper denken. Fun hebben zij en Eero Sipilä – Bas, zang, Janne Björkroth – Keytar, Pyry Vikki – Drums, Juuso Soinio – Gitaar en Joona Björkroth – Gitaar zeker en dat weten ze ook op het publiek over te brengen. Wat een energie knalt er van het podium af!
Hun muziek is opwindend, rauw, wild, melodieus en theatraal tegelijk, maar vooral krachtig! Vergelijk het met Nightwish, maar dan zonder sopraan gezang van onze eigen Floor (Jansen).
006Metal BabesVan hun nieuwe CD “Bringer Of Pain” worden maar liefst 9 stukken gespeeld met o.a. knallers als King for a Day en We Will Fight, die elkaar zonder lange aankondigingen in een sneltreinvaart opvolgen. De band heeft er zin in en slechts een enkele keer neemt men gas terug zoals met Black Ninja en een prachtige ballad waarvan ik de titel schuldig moet blijven. Deze band is een echte eenheid, die er voor wilt gaan en dat gaat waarschijnlijk ook lukken want hun muziek spreekt verschillende groeperingen aan. Hier staan vrienden op het podium hetgeen duidelijk te zien is als Janne Björkroth tijdens een keyboard solo dorst krijgt en hij door Eero Sipilä geholpen wordt om een flesje bier te ledigen. Battle Beast is in topvorm en met de minuut krijg ik meer respect voor de bandleden want zoals zij te keer gaan grenst aan topsport! Hun show verveelt dan ook geen moment en 75 minuten zijn in no time omgevlogen.
Complimenten ook voor het licht en geluid dat prima verzorgd was.
Als Jan Hertog volgend jaar bij de 4e editie van Metal Babes weer zo’n line up uit de hoed kan toveren ben ik weer graag van de partij en zelfs bereid om eventuele regen te trotseren!

Meer foto’s van deze 4 bands zijn geplaatst in de categorie Reportages/Pics.

For more pics of Metal Babes III click on Reportages/Pics in the menu.