• BatlordDSC00512q11
  • GMM532
  • DSC08037a1000 d011 04a
  • DSC06137 78c1
  • DSC06956q
  • pcl 259
  • PCLzaDSC05686a
  • DSC05123 0611

2e Southern Roots Night: bijzonder sfeervol!

DSC03623kop

Intiem, knus en sfeervol! Dat zijn de trefwoorden waarmee de 2e editie van de Southern Roots Night het beste mee omschreven kan worden. Het neefje van de Southern Blues Night werd vorig jaar geboren en stond meteen stevig op zijn beentjes. Maar liefst 7 bands/singer-songwriters gaven toen acte de présence. Dit jaar had de organisatie er 5 op het affiche staan, hetgeen het voordeel opleverde dat zij over meer speeltijd konden beschikken en men hen op 2 podia kon plaatsen in plaats van 3.


Dat livemuziek steeds populairder wordt bij het uitgaanspubliek was ook dit Paas weekeinde te merken daar er in een straal van pakweg 30 kilometer maar liefst 5 gelijkwaardige evenementen op dezelfde avond plaats vonden. Jammer, je moet dan keuzes maken. Gelukkig voor de organisatie kozen ruim 200 mensen voor Michael Fracasso & Betty Soo, Brooks Williams & Lightning Express, Mercy John, de Gunther Brown Band en Stringcaster. Dat waren er ruim meer als de 150 waarop men gehoopt had.

002SRNDe avond wordt geopend door het gelegenheidsduo Michael Fracasso & Betty Soo. Beiden hebben een solo carrière (Michael is naast singer-songwriter ook nog kok en auteur van kookboeken), maar zet je ze bij elkaar dan ontstaat er zoiets als magie. Vanavond schotelen ze het publiek een mix voor van country, folk en blues. Beiden openen met Daisy, waarna nachtegaaltje Betty het solo overneemt met 100 Different Ways. Het duo maakt indruk met hun ingetogen manier van zingen en het is heerlijk om weer eens een concert te volgen zonder de druk van oordopjes in je oren te voelen. Op hun setlist(je) verder o.a. Saint Monday, Rain Just Falls, Blackwing Butterfly en een prachtige uitvoering van de Townes Van Zandt cover Loretta. De nummers worden op een aangename wijze aan elkaar gepraat met af en toe een anekdote. Zo vertelde Michael dat hij benaderd werd om een song te schrijven voor een film. De song, waarvan me de titel ontgaan is kwam er, maar de film niet. Ze sluiten hun 45 minuten durende intieme set af met het het fraaie Thing About You.

004SRNVoor Brooks Williams & Lightning Express hoeft het publiek niet ver te lopen, even de deur uit – een hoekje om en je bent in de volgende zaal van het Cultuurhuis in Heerlen. Brooks Williams, drummer Keith Angel en bassist (en zonnetje in huis) Andy Seward staan al klaar om te openen met The King Of California, gevolgd door de Texas-blues Walkin’ You Off My Mind. Na het luisteren van zijn fantastische cd “My Turn Now” (zie recensie elders op deze site) was Brooks één van de twee trekpleisters die mij naar Heerlen lokten (de andere was de Gunther Brown, maar daarover later meer) en hij en zijn begeleiders stelden geen moment teleur. Van deze cd speelt hij Darkness, Sitting On Top Of The World, Hesitation Blues en Your Mind Is On Vacation. Opvallend hoe losjes en gemakkelijk hij zijn resonator gitaren bespeelt. Zijn cigarbox-gitaar heeft hij helaas niet meegenomen. De aankondigingen zijn doorspekt met humor – hetgeen het publiek zeer weet te waarderen – en zorgen voor een goede stemming. Daar bij verontschuldigd hij zich, net als Michael Fracasso voor hetgeen zich de laatste maanden in Amerika afspeelde. Brooks is een entertainer pur sang en wind het publiek om zijn vingers met zijn pakkende songs, waarvan enkele direct meezingbaar zijn. Naast zijn eigen werken ook hier en daar een cover zoals Memphis Slim’s Mother Earth. In een poep en een zucht zit zijn 1 uur speeltijd er op en kon men van 13 songs genieten.

003SRNIn het theater café – de kleinere zaal - is inmiddels alles in gereedheid gebracht voor Mercy John, die vanavond zijn band heeft meegenomen. Mercy John is niet wat de naam doet vermoeden van Amerikaanse afkomst, maar een jongen van het platte land, opgegroeid net buiten de metropool van Erp, in Brabant en heet in de omgang gewoon John Verhoeven. Hij telt wel als één van de meest talentvolle singer-songwriters van Nederland.
Zij starten met This Ain’t New York, de titeltrack van hun onlangs uitgebrachte Elpee, een stemmig nummer met een countryfeel. Daarna volgen er enkele op southern rock gebaseerde nummers. Naast de mid-tempo nummers ook wat meer ingetogen werk met o.a. Endless Summer en Break Apart With Me. John heeft een prettige stem en blaast tussendoor ook een aardig stukje mondharmonica. De grote verrassing zit echter achter het keyboard in de persoon van Kirsten Boersma. Zij neemt ook de backing vocals voor haar rekening en met haar stem die aan Ilse Delange doet denken weet ze regelmatig de aandacht te trekken. In de setlist worden ook 2 helden van John geëerd. Allereerst hoort men een bijzonder mooie uitvoering van Fire Cracker, een van de bekendste John Mayer songs en als afsluiter Fire Away, van de hier nog vrij onbekende Chris Stapleton. John maakte met zijn band een zeer goede indruk en van talentvolle singer-songwriter is geen woord overdreven!

001SRNGunther Brown was zoals eerder geschreven naast Brooks Williams de tweede lokvogel die mij naar het Cultuurhuis trok en ook hierbij was dit naar aanleiding van een cd die ik recenseerde ("Northwind"). Gunther Brown is geen persiflage op een schlager zanger zoals Dieter Koblenz, maar een 4 koppige band uit Portland, Maine, en produceert een goed in het gehoor liggende vorm van alt-country die voor iedereen toegankelijk is.
Pete Dubuc – zang/gitaar, Chris Plumstead – gitaar/zang, Mark McDonough – bas en Derek Mills – drums zijn voor het eerst in Europa en hebben voor deze tour Joe Bloom meegenomen die zowel zingt als ook zijn mannetje staat op harmonica en gitaar. In het begin staan ze een beetje onwennig op het podium en verbazen zich er over dat het publiek niet dichterbij komt om te dansen. Dit wordt ook weer met veel gevoel voor humor in de show verwerkt. Op hun muziek is niks af te dingen, prachtig op elkaar afgestemde vocalen gaan samen met soepel gitaarspel dat waar nodig versterkt wordt door subliem harmonicaspel. De teksten gaan vaak over alledaagse onderwerpen waarmee de mensen in Portland geconfronteerd worden. Zo brengen zij een hommage aan ijshockey legende Bobby Orr en weten te ontroeren met het aangrijpende Norridgewock. Dit nummer verteld over een slachting van een Indianenstam uit deze streek in 1724, iets waar de plaatselijke bevolking zich nog steeds voor schaamt. Vooral dit nummer kan op veel applaus rekenen. Naast eigen werken (zie cd recensie) staat ook Old Man van Neil Young op de setlist, dat zeer in de smaak valt. Als er teken gegeven wordt dat er nog tijd is voor 2 nummers eindigen ze met het lang uitgewerkte Say Goodbye, gevolgd door Next Time, een ‘short’ song van bijna 7 minuten! Het publiek vindt het geweldig en verzamelt zich direct na afloop bij de merchandise.

006SRNHadden de liedjes die in het café vertolkt werden een vaak ingetogen karakter, daar hadden de mannen van Stringcaster geen boodschap aan. De organisatie wilde als afsluiter graag een feestband en vond dat in een stelletje ongeregeld uit Rotterdam en Den Haag. Vijf in strakke pakken gestoken kerels – maar niet voor lang – zetten het café op z’n kop met een dynamische show geënt op bluegrass, rockabilly, hillbilly en met een ‘lieflijke ballade’(Wavering Stranger). Het vijftal schrikt er niet voor terug om bekende hits te ver-billy-seren zoals bijvoorbeeld Twilight Zone van de Golden Earring, dat helaas niet gespeeld werd. Wel hoort het publiek – dat zich kostelijk amuseert met de uitsloverij op het podium – I’m Gonna Get You, Ole Slew Foot, Me And My Big Loud Mouth, So Inconvenient, Get Rythm en You Walk Away voorbij komen. Ook bij dit gezelschap dat zich in het zweet werkt spat het speelplezier er van af en zij zijn een waardige afsluiter van deze 2e editie van de Southern Rootsnight, waarin alle aspecten uit Americana vertegenwoordigd waren.

Dat er een 3e editie gaat/moet komen staat buiten kijf, maar er staat meer te gebeuren!
Zo zal er op 31 Augustus in het openlucht-theater van Valkenburg een Southern Roots Open Air plaats vinden met o.a. Big Daddy Wilson en JW Roy en zullen er enkele Southern Roots Club-avonden in de Nieuwe Nor georganiseerd worden. Ook is men al bezig met voorbereidingen van het C-Bluesfestival dat op 25 November wederom in het Cultuurhuis gehouden gaat worden.

 Meer foto's zijn geplaatst in de categorie Reportages/Pics

For more pics click on Reportages/Pics in the menu