• BatlordDSC00512q11
  • GMM532
  • DSC08037a1000 d011 04a
  • DSC06137 78c1
  • DSC06956q
  • pcl 259
  • PCLzaDSC05686a
  • DSC05123 0611

Dana Fuchs weergaloos in de Nieuwe Nor.

DSC06794as

Dana Fuchs is weer in Nederland voor haar (bijna) jaarlijkse club-tour, die dit jaar de titel ‘Ready To Rise Tour’ meekreeg. Daarbij deed ze op donderdag 13 April de Nieuwe Nor in Heerlen aan. De boomlange zangeres met een strot die het midden houdt tussen Etta James, Janis Joplin en bijvoorbeeld Beth Hart behoeft eigenlijk geen introductie meer gezien de volle zalen die ze bijna overal trekt. Aangezien de echte doorbraak nog niet tot stand gekomen is, zijn hier enkele feitjes voor hen die haar nog niet kennen.

Ondergetekende was één van de gelukkigen die haar allereerste concert op Nederlandse bodem mocht meemaken. In 2008 was ik vanuit de coulissen van de Tent-stage van Bospop getuige van een concert zoals je ze niet gauw meer meemaakt en had ik zicht op de publieke reacties. Legendarisch! Met haar uitstraling, performance, rauwe uithalen en oprechte emoties pakte zij de complete tent in en zag ik mensen met tranen in hun ogen. Bij mijzelf liepen alleen al bij I’d Rather Go Blind 5 keer de koude rillingen langs de rug terwijl het in de volgepakte tent toch echt bloed en bloed heet was! Zelden een zangeres van dit kaliber gezien!

Ook op deze tour wijkt gitarist Jon Diamond niet van haar zijde en dat doet ook de Nederlandse bassist Walter Latupeirissa niet die haar al vanaf Bospop door heel Europa begeleid. Verder bestaat haar band uit de Italiaanse drummer Piero Perelli en diens landgenoot Nicola Venturini op toetsen.

DSC03409klGestart wordt met Ready To Rise, een nieuw nummer dat ook de titel van haar nieuwe CD gaat worden. Daarna volgt Bliss Avenue, de titeltrack van haar laatste studio album (2013). Het concert van deze avond zal voornamelijk uit nummers van beide CD’s bestaan en dat maakt het met name voor hen die haar al sinds Bospop volgen zeer interessant. Met het swingende Handful Too Many komt de zaal in beweging, waarna Livin’ On Sunday volgt. Otis Reading wordt geëerd met een prachtige vertolking van Ain’t Nobodys Fault But Mine, waarna Dana haar eerste inleidende aankondiging doet. DSC03563klHaar werd nog al eens verweten dat ze tussen de nummers door vaak te lang praatte, dat valt deze avond (gelukkig) wel mee. Tegenwoordig doet ze dat terwijl de band op de achtergrond de intro voor het betreffende nummer speelt. Dana oogt een beetje vermoeid en dat is ook wel te verklaren. Zij had al geen gelukkige jeugd en ook nu blijft het noodlot haar achtervolgen. In korte tijd verloor ze niet alleen een broer en zus maar ook haar moeder. Zij overleed 4 dagen nadat Dana bekend gemaakt had dat ze zwanger was van Aidan, de naam die zij op verzoek van haar moeder aan haar zoontje gaf. Dana heeft de gave om alle ellende te vertalen in briljante en aangrijpende songs zoals Calling Angel dat ze aan haar moeder opdroeg en Sinner dat zij opdroeg aan haar ook al overleden vader. Vooral Sinner, voorzien van een nagalm gaat onder de huid. Het zingen van deze songs waarin je alles opnieuw weer mee maakt, hakt er bij de zangeres natuurlijk ook in. Zeker als het nog zo vers is. Religie en familie zijn de rode draad die door de show meanderen en zijn verwerkt in vooral de nieuwe werken. Naast Calling Angel en Sinner zijn dat Same Sunlight en Summer Song. Alleen al deze songs doen je verlangen naar de nieuwe CD. Dana zingt deze avond naar mijn mening een beetje gedoseerd en de keiharde uithalen, waarbij je je een beeld kon vormen waarom zij de hoofdrol in de musical “Love, Janis” kreeg zijn beperkt. Nummers als Helter Skelter en Whole Lotta Love waarin ze helemaal los ging staan dan ook niet (meer) op de setlist. Het doet in ieder geval geen afbreuk aan haar show, waarin met o.a. How Did Things Get This Way toch ook stevig gerockt wordt. Voor nummers als het country getinte Nothing On My Mind grijpt ze in deze show wel vaker zelf naar de gitaar. Als ze na Summer Song al afscheid neemt laat ze de zaal in verbazing achter want er is pas een uur verstreken. De toegiften die mede door een bas, drum en keyboard solo een half uur duren en vooral het geknuffel met het publiek, maken veel goed.
DSC03450aklDe toegiften starten met het nieuwe Same Sunlight, gevolgd door haar versie van Ring Of Fire. Deze song van Johnny Cash, waarop zij zichzelf weer begeleid op de gitaar was de favoriete song van haar vader. Als afsluiter doet een verlengde versie van Keep On Walking dienst, waarin ze nogmaals haar bandleden voorstelt en hen hun minutes of fame gunt in solo’s.
De aangekondigde anderhalf uur durende show eindigde hiermee geen minuut te lang, wat best wel jammer was want deze show die doorspekt was met gospel, soul, country en blues verveelde geen moment! Ook na 9 jaar heeft Dana Fuchs nog altijd het vermogen om een zaal volledig op de kop te zetten of tot stilte te dwingen door haar krachtige stem, inlevings-gevoel, maar vooral door haar puurheid!

Meer foto's van dit geweldige concert vindt je in de categorie Reportages/Pics

For more pics click on Reportages/Pics in the menu!