• BatlordDSC00512q11
  • GMM532
  • DSC08037a1000 d011 04a
  • DSC06137 78c1
  • DSC06956q
  • pcl 259
  • PCLzaDSC05686a
  • DSC05123 0611

Het is feest in de Oefenbunker met Soto, Vanadine en MarysCreek.

so 71

 

De Amerikaanse rockzanger Jeff Scott Soto heeft een cv waar menige zanger jaloers op is. Zijn stem was o.a. te horen bij bands als Ingwie Malmsteen, Journey, Axel Rudi Pell, Talisman en W.E.T!
Met zo’n fantastische, doorleefde stem heb je altijd werk en mocht hij eventjes inbetween bands zijn dan is er nog altijd zijn eigen band Soto. Daarvan kon men op zondagavond 19 februari genieten in de Oefenbunker te Landgraaf.


De Oefenbunker was vroeger een school en bij aankomst op het vroegere schoolplein kun je niet om de gigantische rode nightliner met oversized aanhanger heen. Het is een rijdend hotel dat tijdens de “Divak Tour 2017” van Soto maar liefst 3 bands huisvest.

so kl 01

Keurig op tijd begint MarysCreek – die in hun thuisland Zweden snel aan populariteit wint - aan hun slechts 35 minuten durende set. Een beetje sneu is het wel voor hen dat de zaal nog moet vol lopen, maar daar laten Mats Nilsson (v), Peter Bergkvist (g), Jonas Hallberg (g), Roger Blomberg (b) en Stefan Halldin (dr) zich niet door afschrikken en zij vullen de gaten op met een lekkere portie goed in het gehoor liggende melodic rock from Sweden!
Op de ballad Remission Of Sin na bestaat de setlist uitsluitend uit uptempo nummers afkomstig van hun laatste cd “Infinity”. Zoals altijd bij een goed concert vliegt de tijd voorbij en voor je het in de gaten hebt zijn zij al bij de afsluiter The Ghost Inside aangeland. Jammer, hun concert had van mij en meerdere bezoekers best wel wat langer mogen duren.

so kl 02Lang hoeft men niet zonder muziek te zitten want na een vrij korte change over – waarvan de strakke regie in handen ligt van de charmante tourmanager Babsy – laat Vanadine horen dat er naast Krokus, Gotthard en Shakra nog heel wat meer te rocken valt in Zwitserland.
De band rondom zanger Mitch M. Michel onderging 3 maanden geleden een personeelswisseling toen gitarist van het eerste uur Christian Fehr opstapte en vervangen werd door Remo Möckli. De band bestaat verder nog uit Tom Balmer op bas en Andy Eugster achter de drums.
Hun show is iets agressiever en ruiger als die van MarysCreek en je hoort er net als bij Soto invloeden van o.a. Korn in terug. Hun 50 beschikbare minuten worden goed benut om in totaal 9 songs de zaal in te knallen waarvan 7 afkomstig zijn van hun album “Liar”. Daaronder de stevige stamper en publieksmeeklapper Sign Of The Times en de ‘lovesong’ Fuck U. Hierna maakt Babsy gebaren met haar zaklampje dat er nog maar 1 song gespeeld kan worden. Zij sluiten hun – ook al veel te korte – show af met Make My Day.

so kl 03Voordat Jeff Scott Soto zijn opwachting maakt is zijn band met Jorge Salan (g), B.J. (g), David Z. (zessnarige bas) en Edu Cominato (dr) al druk in de weer het podium om te bouwen. Bekkens worden vervangen en de bass drum krijgt een nieuw (nep) vel met het Soto logo.
Als Babsy daarna de intro start is het showtime en wordt er gestart met Freak Show. Althans, .. Jeff is bijna niet te horen door 2 wispelturige microfoons. Volgens een fan die de band door Nederland volgt bleek dat de avond ervoor ook al het geval te zijn. Eenmaal opgang volgen o.a. Final Say, Livin’ The Life en nemen ze even gas terug met de ballad Don’t Walk Away.
Bij een rockshow is het visuele aspect net zo belangrijk als de muziek. Met laatste zit het wel goed dus is al 75% van de punten binnen, maar de show mag er ook zijn! Het speelplezier spat er van af! Daarbij trekt vooral de interactie tussen David Z. en Jeff de aandacht. Zij lijken zich goed te amuseren en weten ook het publiek daar bij te betrekken. Zoals bij Tears In The Sky dat vrijwel direct gevolgd wordt door de meezinger I’ll Be Waiting. De stemming zit er helemaal in
so kl 04De band werkt zich in het zweet en steeds meer kledingstukken verdwijnen achter de coulissen. Er wordt veel gedronken met het gevolg dat het bier waar de provincie trots op schijnt te zijn z'n uitwerking niet mist.
Er wordt een plaspauze ingelast en alleen David Z. en Jeff blijven achter. Om de tijd te doden kruipt de olijke bassist achter het drumstel en bast en drumt gelijktijdig het loopje van Billy Jean en Come Together. Het publiek reageert enthousiast door mee te zingen. Als de bandleden terug keren is het Jeff's beurt om de blaas te legen en zet de band een instrumentaal nummer in. Ook gitarist B.J. waagt zich tot groot vermaak van het publiek aan een vocaal intermezzo, maar hoe zeggen ze dat ook weer, iets met een schoenmaker of zo?
De show nadert langzaam zijn eind en beleefd zijn hoogtepunt met Stand Up And Shout waarbij MarysCreek en Vanadine ook uitgenodigd worden.
Daarmee ontstaat een echte, feestelijke finale en ik moet toegeven dat ik zelden een rockconcert met zoveel sfeer heb meegemaakt!

Voor een uitgebreide serie foto's kun je terecht in de categorie Reportages/Pics.

For more pics click on Reportages/Pics.