• BatlordDSC00512q11
  • GMM532
  • DSC08037a1000 d011 04a
  • DSC06137 78c1
  • DSC06956q
  • pcl 259
  • PCLzaDSC05686a
  • DSC05123 0611

Sterke show van And Then She Came in de Rockfabrik!

at kop

 

And Then She Came is vlijtig door Duitsland aan het touren en kwam voor ondergetekende lekker dicht in de buurt voor hun concert in Übach Palenberg. Als onbesoldigd verhaaltjes schrijver en kiekjes-schutter zoek ik mijn vertier zo dicht mogelijk bij huis en naar de Rockfabrik is het slechts 20 minuten rijden. Bovendien ben ik bekend met de locatie en weet ik dat het licht (foto's) en geluid (oren) goed verzorgd zijn. Ook het podium is bij een volle bak van alle kanten goed zichtbaar. Op voorhand weet je dan dat je een geslaagde avond te wachten staat, want ook het voorprogramma met Batlord en Grey Attack mag er zijn! Reden genoeg dus om koers te zetten naar het buurland!

Tegen mijn verwachtingen in staat er bij aankomst slechts een kleine rij fans in de vrieskou te wachten - en zich te ergeren – omdat de deuren niet op tijd open gaan. Klaarblijkelijk heeft de overstap naar een andere muziekstijl de band (vroeger Krypteria, nu dus And Then She Came) veel fans gekost.

at klein 01Terwijl de overige bandleden tijdens de intro al op het podium staan komt frontman Scorpio X  van Batlord verscholen in veel rook naar zijn gitaar en microfoon gekropen. Deze Amerikaanse Nosferatu 2.0 is een schril contrast met Egon Offermans – bas (o.a. Crawfish, Los Bastardos), Christian Frohn – drums en Mathias Brede – keys die in hun doordeweekse kloffie aan hun 35 minuten durende theatrale rockshow beginnen. Veel bands hebben er moeite mee om voor een nog niet voor de helft gevulde zaal te openen, maar Batlord niet.
Zij vliegen er na de intro meteen in met Black Cathedral, Rock & Roll For Black Hearts en In The Dead Of Night. Dit is in feite een try-out van drie nieuwe songs, die waarschijnlijk net als Black On Black On Black ook een plaatsje zullen vinden op hun 4e album dat dit jaar zal verschijnen. De rookmachines draaien op volle toeren en dragen in positieve zin bij aan de sfeer. (al denken de mensen vooraan daar waarschijnlijk anders over) De band weet de aandacht goed vast te houden met songs die sinistere titels dragen als Our Bed Is A Grave, You’re My Next Nightmare en Destination:Death. Heerlijke opzwepende, theatrale rock, die ook nog eens goed in het gehoor ligt. Jammer dat dit slechts 35 minuten mocht duren!

at klein 02Terwijl het toch langzaam maar zeker drukker wordt verloopt het ombouwen als een geoliede machine en dat kan ook van de volgende band gezegd worden.
Plaatselijk favoriet Grey Attack tapt uit een ander vaatje en hun muziek komt mede door de grunge invloeden iets ruiger over. Bandleider Charlez Grey (zang/gitaar) weet zich geruggensteund door gitarist Wulf Maahn, J.F.K. achter de drums en bassist Frank le Cov. Een eenheid waar de ervaring van afspat. Dat hoor je al meteen bij Let Me Go en Take Me Home. I Still Miss You en Inside Your Head volgen in vlot tempo. Een klein storinkje lijkt even roet in het eten te gooien maar daardoor laat de band zich niet uit het veld slaan en vervolgt met I’ll Be There, First Try In Second Life en Until I’ll Die. Allen nummers die in een sneltreinvaart voorbij trekken! Geen voet op de rem, hooguit op het pedalboard. Vooral bassist Frank le Cov viert zijn eigen feestje met zijn grimassen, poses en eigen choreografie.
De 40 minuten durende show eindigt met de uitsmijter Over The Rainbow.
Prima optreden van een band die het publiek goed weet te bespelen!

at klein 04Na weer een korte ombouwpauze rolt de headliner van de band in de Rockfabrik. Na de toch al niet zachtzinnige show van Grey Attack doet And Then She Came (ATSC) er nog een flinke schep boven op. Na de intro starten zij onstuimig met Where Do We Go From Here?, direct gevolgd door Public Enemy # 1 (volgens de setlist, ik meende deze song later in de show te horen) en Who’s Gonna Safe You?
Middelpunt is uiteraard zangeres en spring in't veld Ji-In Cho. Haar stem vormt een mooi contrast met de grunts van drummer S.C. Kuschernus. Verder wordt ATSC gecompleteerd door Olli Singer – gitaren en Frank Stumvoll - bas.
at klein 03Ji-In probeert meerder malen het in aantal toegenomen publiek aan te sturen tot meezingen op songs als Would You Die Tonight, Five Billion Lies en Spit It Out. Daarna verlaat zij even het podium en zet drummer S.C. Kuschernus het toepasselijke And Then She Took A Break in. Echt meezingen is slechts weggelegd voor hen die de cd "And Then She Came" in huis hebben, alleen zij zijn bekend met de teksten van Do You Remember?, Why So Serious? en Find Another Way. Voor de anderen is het gewoon genieten van een gedegen rockshow waarin het viertal laat zien dat zij zich prima thuis voelen in hun nieuwe stijl die zij zelf als ‘Modern Rock’ omschrijven.
Hoogtepunt is toch wel Hellfire Halo, dat als single en joetoepje uitgebracht is en tevens de afsluiter is van de reguliere show. Er volgen als toegiften nog If You Hate Me en Pe #1 Rep (volgens de setlist), waarna de band onder luid applaus het podium voor de tweede keer verlaat.

Grappig is wel dat als de band het podium verlaten heeft er niet meer op nog een toegift gerekend wordt. Een aantal fans staat al bij de garderobe en de dj heeft net zijn eerste plaatje op de draaitafel gelegd als ATSC terug komt voor nog een toegift. Jammer genoeg had ik mijn camera al ingepakt, anders was de verbazing op de gezichten van de bandleden dé foto van de avond geweest! Zij deelden nog royaal plectrums uit aan de achterblijvers, maar van de bekende band foto met de fans op de achtergrond zag men toch maar af.

Had hun eerste concert in de Oefenbunker (zie recensie elders op deze site) nog een verrassings-effect, deze avond levert men de bevestiging dat ATSC klaar is om de grote festivals te bestormen.

Een uitgebreide fotoreportage is te vinden in de categorie Reportages/Pics.

For more pics click on Reportages/Pics.