• BatlordDSC00512q11
  • GMM532
  • DSC08037a1000 d011 04a
  • DSC06137 78c1
  • DSC06956q
  • pcl 259
  • PCLzaDSC05686a
  • DSC05123 0611

Serenity schittert bij Live Club Jan Hertog

serenity-kop

Als ze bij Live Club Jan Hertog in Maasmechelen (B) een band van enige naam contracteren, doen ze met het voorprogramma niet zuinig. Dat wordt meteen goed aangepakt en zorgt men niet voor één, geen twee, maar laat men liefst drie supportacts opdraven. Je hebt dan het gevoel dat je een klein festival bezoekt, tenminste zo kwam het op mij over toen ik op zondag 20-11-’16 het concert van Serenity bezocht. Met Beyond God (NL), Irradiance (FR), Diabulus in Musica (E) en Serenity (A) was samen met het Belgische, Nederlands en Duitse publiek zowat half Europa vertegenwoordigd.


Het aantal bezoekers was net iets te weinig om de grote zaal open te gooien, maar zorgde wel voor een goed gevuld café, dat een fijne sfeer garandeerde.
serenity02kleinHet Limburgs kwartiertje heeft in Belgisch Limburg schijnbaar nog niet zijn intrede gedaan waardoor ik het begin van het optreden van Beyond God gemist heb. De band heeft slechts een half uur speeltijd, reden om alles uit de kast te halen. Hun symfonische/gothic metal doet me een beetje aan The Gathering en Delain denken. Blikvangster bij deze female-fronted rockband is het jonge nachtegaaltje Meryl Foreman, wiens stem het beste naar voren komt in een rustig nummer als Memories (hun eerste video-clip) en de ballad Nocturne. Zij wordt op een zes-snarige bas begeleid door Lukasz Kubaszak, Twan Smolders op gitaar en achter de drums de oprichter van de band Ferry Guns. Hun korte optreden, met enkel nummers van hun cd ‘’A Moment Of Black’’ sluiten zij af met Passion en heb ik spijt dat ik niet eerder van huis vertrokken ben.

serenityDSC09840klAls 2e band – die als laatste aan de line-up werd toegevoegd – mag het Franse Irradiance het dan al goed gevulde café een staaltje van hun kunnen laten zien. Voor mij helemaal nieuw, maar bij een aantal bezoekers al lang geen verrassing meer daar de band in België al een grote bekendheid geniet. Het bonte gezelschap zou zo uit een opera weggelopen kunnen zijn en heeft met zangeres Audrey Dandeville een fantastische sopraan aan boord. De band bestaat sinds 2014 en zij spelen deze avond alleen songs van hun debuut cd “Dissidence”. Hun muziek is een mix tussen metal, gothic en een licht sausje jazz. Zij openen met Children’s Game, waarna The Soldier And The Child en Until The Last One volgen. Regelmatig vecht de zangeres een robbertje Beauty and the Beast uit met de bassist, die als een wildeman over het podium raast. Hun muziek doet in de verte een beetje aan Nightwish tijdens het Tarja-tijdperk denken. Het charmante accentje van Audrey in haar zang geeft het geheel net iets extra's mee zonder dat het overdreven klinkt als in “Allo Allo”. Hun theatrale show is een lust voor oog en oor en verveelt geen moment waardoor hun 45 minuten speeltijd voorbij vlogen.

serenityDSC04685klOok het Spaanse Diabulus in Musica is een female-fronted band, de zich echter meer op Metal richt. Het is hun eerste buitenlandse tour en zij promoten hun spikplinter nieuwe album “Dirge Of The Archon” tijdens enkele gigs met Serenity. Hiervan staan o.a. Earthly Illusions, Invisible, Crimson Gale en The River Of Loss op de setlist. Pronkstuk bij deze band, waarbij deze avond de bassist ontbreekt, is zangeres Zuberoa Aznárez wiens hoge zang een prachtig contrast vormt met het gegrunt van de toetsenist, die de zaal regelmatig weet op te zwepen. Ook zij zorgen voor menige verrassing door onverwachtse tempo wisselingen in te voegen zoals dat van een walsje bijvoorbeeld.
De Diabulus weten het publiek tijdens hun show van een uur te boeien met o.a. de prachtige ballad Inner Force en beëindigen hun set met Spoilt Vampire. Prima show die net als bij de vorige bands voor mij wel langer mocht duren!

serenityDSC04715klNa weer een korte ombouw-pauze is het dan zover: De band waar de meeste bezoekers – gezien de T-shirts - voor kwamen laat de intro van ”Codex Atalanticus” door het café schallen.
Serenity zag ik voor het eerst in 2008 en maakte een onuitwisbare indruk op mij. Het was vooral de markante stem van zanger Georg Neuhauser die het stempel op de band drukte. Inmiddels heeft de Oostenrijkse band diverse wisselingen door gemaakt en zijn alleen George en drummer Andreas Schipflinger nog van de oude bezetting over. Ook deze avond wijkt de poster af van diegenen die op het podium staan en is er een toetsenist toegevoegd, werd gitarist Chris Hermsdorfer voor deze tour vervangen door ene Nick en werd er een beroep gedaan op Tasha om de vocalen te versterken.
Serenity opent hun anderhalf uur durende show voortvarend met Follow Me en Sprouts Of Terror.
De stemming zit er vanaf het begin goed in en wordt vergroot als Geoge Tasha aankondigt. Zij gaan verder met Royal Pain, Iniquity, My Final Chapter en Perfect Woman. De setlist waar ook Rust Of Coming Ages, Heavenly Mission, Spirit In The Flesh en Reduced To Nothing op staan is een vlucht door de toch al imposante geschiedenis van de band en de show gaat gepaard met veel rook. Georg zoekt regelmatig contact met het publiek en staat regelmatig met Tasha op de verhogingen van het podium of gaat het publiek in.serenityDSC04798kl Hij stelt de bandleden voor en vertelt dat Nick, de vervangende gitarist een leerling van Chris is en eigenlijk een drummer is. Zonder een demonstratie komt hij natuurlijk niet weg. Verder op de setlist staat nog Legacy Of Tudors en eindigt de band met Serenade Of Flames. Als Serenity onder luid applaus het podium verlaat start gelijk de intro voor de toegift en komen ze terug voor Caught In A Myth en Velatium. Hiermee kwam een einde aan een fantastische avond met vier geweldige bands.
Begin volgend jaar verschijnt het nieuwe album van Serenity met daaraan gekoppeld een festival tour door o.a. Nederland en België. Ben benieuwd of ze weer in de buurt komen.

Een uitgebreide fotoreportage is zoals altijd te vinden in de categorie Reportages/Pics.

For more pics click on Reportages/Pics.